Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/157 E. 2025/6232 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/ 1558 E., 2023/ 1521 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 160.000,00 TL maddi ve 320.000,00TL manevi tazminatın işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3000,00 TL maddi ve 7.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz talebi; faiz başlangıç tarihinin 01.06.2005 olması gerektiğine, maddi tazminatın yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2018/165 Esas - 2022/ 97 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu ve ya uyarıcı madde ticareti suçundan 22.05.2006- 31.08.2006 tarihleri arasında 466 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda atılı suçtan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, düşme kararının 25.04.2022 tarihinde kesinleştiği, 26/05/2005- 31/05/2005 tarihleri arasındaki süre için 466 sayılı Yasa'nın uygulanması gerektiği, 01.06.2005- 31.08.2006 tarihleri arasındaki süre için 5271 sayılı CMK'nın uygulanması gerektiği ve bu tarih için yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü, tutukluluk süresinin tamamının Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkeme'nin 2012/ 341 değişik iş sayılı kararıyla mahsubuna karar verildiği, 26/05/2005- 31/05/2005 tarihleri arasındaki sürede uygulanan gözaltı ve tutukluluk tedbiri için uygulanması gereken 466 sayılı Kanunda zamanaşımı nedeniyle tazminat hakkı düzenlenmediği, bu tarih aralığı için tazminat hesabı yapılmayarak, 01.06.2005- 31.08.2006 tarihleri arasındaki süre için hesaplama yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından;'' ''.. Davacının dava dilekçesinde hükmolunacak tazminat için yasal faiz talebinde bulunduğu ve fakat hangi tarihten itibaren faiz talep ettiğini bildirmediği, bu sebeple mahkemece hükmolunan tazminata dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verildiği, ancak dava tarihinin hatalı belirlenmesi nedeniyle faiz başlangıcının 19/12/2022 yerine 21/12/2022 olarak yazıldığı'' gerekçesiyle; hükmün (2) nolu bendinde yazılı "..dava tarihi olan 21/12/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte" ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine "..dava tarihi olan 19/12/2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte" ibaresinin eklenmesi sureti ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2025 tarihinde karar verildi.