Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/6453 E. 2025/14466 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6453
Karar No
2025/14466
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2020/556 E., 2020/2371 K. SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEMYİZ EDENLER : Sanıkların müdafileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Sanık ... müdafiinin sanık hakkında, katılan ... ile şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık eylemlerinden kurulan mahkûmiyet hükümlerini temyiz ettiği; sanık ... müdafiinin ise sanık hakkında katılan ... ile şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık eylemlerinden kurulan mahkûmiyet hükümleri ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemlerinden kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarını temyiz ettiği belirlenerek anılan suçlardan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

I) Sanık ... hakkında katılan ... ile şikâyetçi ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlâli eylemlerinden kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı 5271 sayılı Yasa'nın 231. maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraz yasa yoluna gidilebileceğinden ve aynı Kanun'un 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık müdafiinin temyiz isteminin itiraz niteliğinde olduğunun kabulüyle dosyanın incelenmeksizin mahalline Tebliğname'ye uygun olarak İADESİNE, II) Sanıklar hakkında katılan ... ile şikayetçi ...'e yönelik hırsızlık eylemlerinden kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin "sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanması gerektiğine, bu konuda sanığa fırsat verilmesi gerektiğine, sanığın beraatine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine" yönelik olduğu; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise " fazla cezaya hükmedildiğine, etkin pişmanlıktan yararlanması gerektiğine, suç tarihinde 18 yaşından büyük olsa da sanığın yaşının dikkate alınarak alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine" ilşkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince sanıkların şikâyetçi ...'e yönelik hırsızlık eyleminden 142/2-h, 143 maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 6 ay hapis cezalarından aynı Kanun'un 62 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine 5 yıl 15 ay hapis cezalarına hükmedildiği, aleyhe istinaf bulunmaması sebebiyle bu hususun Bölge Adliye Mahkemesince sadece eleştirilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk derece mahkemesinin bahsi geçen hükümlerinin kaldırılarak sanıkların TCK.nun 142/2-h maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına,143 maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına, bu cezadan da yine aynı Kanun'un 62 maddesi gereği 1/6 oranında indirim uygulanarak 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, ancak CMK 283/1 maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakları gözönünde bulundurularak bu suç sebebiyle sonuç olarak 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, sonuç cezalar değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümler hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN İSTEM GİBİ ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Isparta 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/6453, K. 2025/14466, T. 09.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2023-6453-e-2025-14466-k-ea3228204cb8