Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4891 E. 2023/5223 K. – Trafik Güvenliği

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/715 E., 2022/197 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/786 Esas, 2015/1400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve kararın itiraz edilmeksizin 28.12.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 14.09.2017 tarihinde işlediği kasıtlı suç olan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan mahkum olduğunun ve verilen kararın 08.09.2020 tarihinde kesinleştiğinin ihbar edilmesi üzerine, Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli, 2020/715 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, istinaf edilmeksizin 09.03.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 94660652-105-64-20268-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55660 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55660 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan 25 gün kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.Sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179 uncu maddesinin üçüncü ve ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.11.2015 tarihli ve 2015/786 Esas, 2015/1400 Karar sayılı kararının 28.12.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 14.09.2017 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkraları uyarınca neticeten 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.02.2022 tarihli 2020/715 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararı istinaf edilmeksizin usulüne uygun şekilde 09.03.2022 tarihinde kesinleşmiştir. 3. 5237 sayılı Kanun’un, "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50 nci maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan üçüncü fıkrası; “...(3) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir....” Şeklinde düzenlenmiştir. 4. 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş sanığın otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde suç tarihinden önce herhangi bir sabıkasının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında hükmedilen 25 gün hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesinde isabet görülmemiş, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Uşak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli 2020/715 Esas, 2022/197 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Hükmün üçüncü maddesinden sonra gelmek üzere “5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin üçüncü fıkrasındaki amir hükme göre, takdiren aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre günlüğü 20 TL'den paraya çevrilerek sanığın neticeten 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” bendinin eklenip, diğer hususların aynen bırakılmasına, infazın buna göre yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.