Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4727 E. 2026/4960 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/4727
- Karar No
- 2026/4960
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1218 E., 2023/648 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, (B), (B1) ve (D1) sınıfı sürücü belgelerinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın eksik araştırmaya dayalı olduğuna, bilirkişi raporları arasında çelişki bulunduğuna, sanığın (U) dönüşü yapmadığına, bu itibarla bilinçli taksir koşullarının oluşmadığına, ölen sürücünün ve yol yapım çalışması yapan şirketin de meydana gelen kazada kusurunun bulunduğuna, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasının hakkaniyete aykırı olduğuna, katılan lehine iki ayrı vekâlet ücretine hükmedilmesinin usûl ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 27.08.2020 tarihinde saat 16.40 sıralarında, sanığın, sevk ve idaresindeki otomobili ile gündüz vakti, açık havada, yerleşim yeri dışında, tek yönlü, tek şeritli, azami hız limitinin 90 km/s olduğu, kuru zeminli, asfalt kaplama devlet yolunda seyri sırasında, seyrine hitaben (U) dönüşü yasak levhasının bulunduğu ve yol çalışması nedeniyle iki yönlü olarak kullanılan iki şeritli kavşak noktasına geldiğinde, kavşaktan sola manevra ile (U) dönüşü yaptığı sırada aracının sol ön ve yan kısımları ile iki yönlü yolda sanığın dönüş yapmak istediği istikametin karşı şeridinde olmak üzere seyretmekte olan sürücü ...'ın yönetimindeki motosikletin ön kısımlarının çarpışması neticesinde, sürücü ...'ın ölümü ile sonuçlanan olayda, sanığın asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek, bir kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.
2.Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı olarak yapılan inceleme neticesinde, sanığın (U) dönüşü yasak olan yol bölümüne geldiğinde (U) dönüşü yaparak bilinçli taksir ile hareket ettiğinin gözetilmemesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin sürenin orantılılık ilkesine aykırı şekilde az belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuş, İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan bilinçli taksir hükümleri uygulanmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş ve sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Dosya kapsamında yer alan belgelere göre sanığın birden fazla sınıfa dair sürücü belgesinin bulunduğu; ancak yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki otomobil ile yaptığı gözetildiğinde, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi gereğince otomobil kullanacaklara verilen (B) sınıfı ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, (B), (B1) ve (D1) sınıfı sürücü belgelerinin geri alınmasına karar verilmesi,
Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303. maddesi gereği hükmün (8) numaralı bölümünde yer alan "B, B1, D1 sınıfı sürücü belgelerinin" ibarelerinin çıkarılarak yerine "sanığın (B) sınıfı sürücü belgesinin" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.