Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/468 E. 2026/4507 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/468
Karar No
2026/4507
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2103 E., 2022/1393 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesince o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 36.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; verilen kararın usûl ve Kanuna aykırı olduğuna, sanığın tüm kurallara uyduğuna, ölenin park halindeki çöp kamyonunun arkasından çıkması sebebiyle sanığın görüş açısı içerisinde olmadığına, ölenin yaya geçidini kullanmadığına, yaşlı ve hasta olduğuna, bu hususların değerlendirilmeye alınmadığına, yayanın çıkış yaptığı yerin tali yol olduğuna, sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na göre kural ihlalinin olmadığına, vekâlet ücretine ve vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; meydana gelen kazada sanığın kusuru olmadığı kanaatine varılarak beraatine dair hüküm kurulmuştur. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın, 05.02.2019 tarihinde saat 12.15 sıralarında, sevk ve idaresindeki kamyonet ile sol şeridi takiben seyir halinde iken olay mahalli kavşağa geldiğinde, idaresindeki aracın sağ yan kısımlarıyla seyir istikametine göre sağından gelerek, karşıdan karşıya geçiş yapmak isteyen yaya ......'ye çarpması sonucu adı geçen yayanın 12.02.2019 tarihinde tedavi gördüğü hastanede vefat ettiği olayda; sanık ...’ın, sevk ve idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, görüşün açık olduğu meskun mahalde seyir halinde iken mevcut hızını yeteri kadar azaltarak kontrollü ve etkin tedbir alacak şekilde kavşağa yaklaşması gerekirken; sağından, kavşak mahallinde sağ şerit üzerinde duraklamakta olan çöp aracının arkasından, görüş alanı içerisinden gelerek hareket alanına giren yayayı dikkate alıp, ilk geçiş hakkını yayaya vermesi gerekirken bu hususlara riayet etmediği, dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları ile asli kusurlu olduğu kanaatine varılarak mahkûmiyetine dair hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Didim (Yenihisar) 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/468, K. 2026/4507, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-468-e-2026-4507-k-5675c9062f9d