Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2025/6631 E. 2026/6375 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2423 E., 2024/1598 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi (Asıl Karar), Temyiz isteminin reddi (Ek Karar) TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yapılan ön inceleme neticesinde Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 24.10.2024 tarihli ve 2024/2423 Esas, 2024/1598 Karar sayılı kararının ve Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2024/2423 Esas, 2024/1598 Karar sayılı ek kararının sanık ve sanık vasisi tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE 1. Sanığın Temyiz İstemi Yönünden; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 7/a maddesi gereğince temyiz istemine konu hükmün gerekçesiyle birlikte sanık müdafiine 02.11.2024 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı, sanık müdafiinin hükmü temyiz etmediği, hükmün gerekçesiyle birlikte 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 35. maddesi uyarınca sanığa 31.10.2024 tarihinde tebliğ edildiği, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesince 19.11.2024 tarihinde kesinleştirme işlemleri yapılarak dosyanın Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından da istinaf ilamı gereği kesinleşme işlemleri yapılarak kararın infaza verildiği, infaz aşamasında sanığın 25.11.20 24... .12.2024 tarihli dilekçeleri ile yeniden yargılama talebinde bulunduğu, Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.12.2024 tarihli ek kararı ile sanığın talebinin reddine karar verildiği, sanığın 14.01.2025 tarihli dilekçesi ile ek karara itiraz ettiği, bunun üzerine dosyanın itiraz merci olan Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği, Diyarbakır 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.01.2025 tarih ve 2025/11 Değişik iş sayılı kararı ile sanığın itirazının reddine karar verildiği ve verilen kararın kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. maddesinde belirtilen iki haftalık kanuni temyiz süresinin son gününün tatil gününe rastlamayan 14.11.2024 tarihi olduğu, ancak sanığın bu süre geçtikten sonra 25.11.2024 tarihinde sunduğu temyiz dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, sanığın haklı bir nedene dayanmayan temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. 2. Sanık Vasisinin Eski Hale Getirme Talebi ve Temyiz İstemi Yönünden; Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olması karşısında, sanık vasisinin eski hale getirme talebi niteliğindeki dilekçesine yönelik Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2024/2423 Esas, 2024/1598 Karar sayılı ek kararının hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık vasisi ...'nin 26.03.2025 tarihinde hükmü temyiz ettiği, Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 27.03.2025 tarihli ve 2024/2423 Esas, 2024/1598 Karar sayılı ek kararı ile "sanık vasisi ... tarafından eski hale getirme ve temyiz isteminin kanuni sürenin geçmesinden sonra yapıldığı anlaşıldığından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 296/1 maddesi uyarınca sanık vasisinin temyiz isteminin ve eski hale getirme talebinin reddine" karar verildiği, verilen ek kararın sanık vasisine 11.04.2025 tarihinde tebliğ edildiği, sanık vasisinin ek kararı 14.04.2025 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmıştır. ...'nin kesinleşmiş mahkeme ilamına istinaden 16.02.2022 tarihinde sanığa vasi olarak atandığı, suç tarihi olan 17.05.2023 tarihi itibariyle sanığın başka suçtan hükümlü bulunduğu cezaevinden tahliye olduğunun anlaşılması karşısında vesayet yetkisi sona eren ...'nin temyiz yetkisi bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

II. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın ve ...'nin haklı sebebe dayanmayan eski hale getirme ile temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Diyarbakır 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.05.2026 tarihinde karar verildi.