Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2025/1840 E. 2026/3920 K. – Kasten Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/2628 E., 2024/3645 K. SUÇ : Kasten öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.04.2024 tarihli ve 2023/289 Esas, 2024/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-2.cümle, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2024 tarihli ve 2024/2628 Esas, 2024/3645 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrikin üst hadden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Sanık hakkında Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.09.2018 tarihli ve 2018/85 Esas, 2018/502 Karar sayılı kararı ile verilen, 09.10.2018 tarihinde kesinleşen ve Ordu 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2019 tarihli ve 2018/525 Esas, 2019/478 Karar sayılı kararı ile verilen, 19.10.2019 tarihinde kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının denetim süresi içinde 07.08.2023 tarihinde Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.04.2024 tarihli ve 2023/289 Esas, 2024/192 Karar sayılı dosyasına konu kasıtlı suçu işlediği anlaşılmasına rağmen hakkında hükmün açıklanması için ihbarda bulunulmadığı anlaşılmış ise de, bu hususta mahkemesince işlem yapılabileceği kabul edilmiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suç vasfının kasten öldürme olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünün açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25.11.2024 tarihli ve 2024/2628 Esas, 2024/3645 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.05.2026 tarihinde karar verildi.