Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4101 E. 2026/5476 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2173 E., 2022/2492 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-3-4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 21.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 24 eşit taksitte tahsiline, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri gereğince 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın kusur durumu dikkate alınarak temel cezanın asgari hadden belirlenmesi gerektiğine, olayda bilinçli taksir unsurlarının oluşmadığına ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, 09.08.2019 tarihinde saat 14.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresinde bulunan .. plakalı minibüs ile yerleşim yeri dışında, iki yönlü asfalt kaplama köy yolunda seyir halindeyken içerisinde yolcu olarak bulunan ...'in araca bindikten sonra ücreti vermek için ayağa kalktığı, yerine oturmaya gittiği sırada aracın dönüş aldığı ve bu sırada kapının açık olması nedeniyle açık olan kapıdan düşerek, ağır yaralı olarak kaldırıldığı hastanede öldüğü, keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporuna göre, sanığın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu ve ölenin herhangi bir kural ihlali olmadığının belirtildiği, hükme esas bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanığın yolcu aldıktan sonra aracın kapısını kapatmadan hareket ettiği, uyarılara rağmen kapıyı kapatmaktan imtina gösterdiği, bu haliyle açık olan yolcu kapısından hareket halindeyken herhangi birinin düşmesi yani netice öngörülebilir olup sanığın 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulü ile bilinçli taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, sanığa ait sürücü belgesinin sınıfının belirtilmesi, kazaya karışan aracı sürme yetkisi veren sınıf ile sınırlı olarak sürücü belgesinin geri alınması gerekirken, sanığın (B), (B1), (BE), (C), (C1), (C1E), (CE), (D), (D1), (D1E), (DE), (F), (M) sınıfı ehliyetinin bulunması ve yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki minibüs ile yapması nedeniyle Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75. maddesi uyarınca minibüs kullanacaklara verilen (D1) sınıfı ile sınırlı olarak sanığın sürücü belgesinin geri alınması gerekirken 5237 sayılı Kanun'un 53/6. fıkrasının amacına aykırı şekilde sanığa ait sürücü belgesinin (D) sınıfı yönünden geri alınmasına karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin bölümünde yer alan "(D) sınıfı sürücü belgesinin" ibaresinin "(D1) sınıfı sürücü belgesinin" ibaresi ile değiştirilmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.06.2026 tarihinde karar verildi.