Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3034 E. 2025/3052 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2550 E. 2022/3819 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.04.2021 tarih, 2019/615 Esas, 2021/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2, 51/1-3-7-8. Maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Hükmün istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesince duruşma açılmasına karar verilerek 08.11.2022 tarih, 2021/2550 Esas, 2022/3819 Karar sayılı kararı ile hüküm kaldırılarak sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı Kanun'un 62/1, 52/2-4, 53. Maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 25.03.2023 tarih, 2023/6150 nolu esastan ret ile onama görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın mülga Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 21/07/2011 tarih ve 7377 sayılı Kararı ile 2. derece Doğal Sit Alanında kalan Muğla İli, Marmaris İlçesi, Orhaniye Mahallesi 104 ada, 127 parsel numaralı taşınmaza Marmaris Belediye Başkanlığı görevlilerince düzenlenen 05/11/2018 tarihli yapı tatil zaptında ölçüleri yazılı 5 adet çelik taşıyıcılı prefabrik yapıyı ruhsatsız olarak yaptığı gerekçesi ile cezalandırılması için kamu davası açıldığı, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmek suretiyle sanığın mahkumiyetine karar verildiği, katılan Bakanlık vekilinin aleyhe istinafı üzerine Dairemizce sanık tarafından yapılan yapı sayısı ve toplam yapı alanı gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi için duruşma açıldığı, sanığın savunmalarında dava konusu yapıları kendisi ve akrabalarının ihtiyaçları için yaptığını belirttiği, ancak Muğla Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünün 13/04/2021 tarihli yazısı ekinde gönderilen yapı kayıt belgesi ve ekindeki açıklamalardan yapıların ticari amaçla yapıldığı belirtilerek yapı kayıt belgesi alındığı, dolayısıyla sanığın yapıların yapılması amacına ilişkin savunmasının samimi olmadığı, TCK'nın 61/1 maddesi gereğince temel ceza belirlenirken TCK'nın 3/1 maddesine göre suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı cezaya hükmolunması gerektiği, İlk Derece Mahkemesi kararının sübuta ilişkin kabulünün yerinde, ancak cezanın belirlenmesine ilişkin bölümünün yerinde olmadığı, sanığın ticari amaçlı 5 adet 40'ar m²'lik prefabrik yapıyı 2. derece Doğal Sit Alanına yapması nedeniyle hakkında ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle, sanığın eylemi ile orantılı olarak alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Marmaris 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.