Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2819 E. 2024/73 K. – Trafik Güvenliğini

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2819
Karar No
2024/73
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası atfıyla ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 5 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Erdemli 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli ve 2021/138 esas, 2021/219 karar sayılı hükmün, itiraz edilmeksizin 17/05/2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 20.02.2023 tarih ve 94660652-105-33-5386-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/23007 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB- 2023/23007 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Erdemli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli kararı ile, sanığın daha önce işlediği hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2016/742 esas, 2017/614 sayılı kararında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden bahisle, bu kez ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de; Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli kararında tekerrüre esas alınan sanığın basit yaralama suçundan mahkumiyetine dair Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2016/98 esas, 2016/540 sayılı kararının kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı ve bu itibarla Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/742 esas sayılı dosyasından verilen 23/02/2018 tarihli ek kararla, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verildiği de anlaşılmakla; sanığın dosya içerisinde mevcut adlî sicil kaydına göre mükerrir olduğu sabit olmakla beraber, hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 2.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; "... (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz." Şeklinde düzenlenmiştir. 3.5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un (5275 sayılı Kanun) inceleme konusu ile ilgili 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında; "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda, hükümlü koşullu salıverilmez. (Ek cümle:14.4.2020-7242/49 md.) Hükümlü hakkında ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanacağı hükümde belirtilir." Şeklinde düzenleme yapılmıştır. 4.İncelenen dosyada; hükümlü hakkında Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2016/742 esas, 2017/614 sayılı kararında hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiğinden bahisle, bu kararın esas alınarak yargılama konusu trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemi için belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, hükümlünün ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verildiği, ancak Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli kararında tekerrüre esas alınan sanığın basit yaralama suçundan mahkumiyetine dair Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/06/2016 tarihli ve 2016/98 esas, 2016/540 sayılı kararının kesin nitelikte adli para cezasına ilişkin olması sebebiyle tekerrüre esas alınamayacağı ve bu itibarla Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/742 esas sayılı dosyasından verilen 23/02/2018 tarihli ek kararla, hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin kısmının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. 5.Buna göre; hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür uygulamasına esas alınan Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2017 tarihli ve 2016/742 esas, 2017/614 karar sayılı ilâmında, Mahkemece verilen ek karar ile 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrasının uygulanmadığı belirlenmiş olmakla; hükümlü ikinci kez mükerrir olmadığı hâlde, 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Erdemli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/04/2021 tarihli ve 2021/138 esas, 2021/219 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3.5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; Sanık ... hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan hükmün 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına ilişkin (9) numaralı paragrafında yer alan, "ikinci kez" ibaresinin hükümden çıkarılması, ayrıca, aynı paragrafın devamına "sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına'" ibarelerinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/2819, K. 2024/73, T. 10.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-2819-e-2024-73-k-44c4f3da7e74