Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2714 E. 2025/44 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/870 E., 2022/3262 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat KARAR : Temyiz isteminin reddine dair ek karar TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 31.10.2022 tarihli ve 2022/870 Esas, 2022/3262 Karar sayılı ek kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız yakalama, gözaltı ve adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle 100,00 TL manevi tazminatın haksız ... tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kesin olan karara karşı davacı vekilince yapılan temyiz başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince 31.10.2022 tarihli ek karar ile kesinlik sınırı gereğince reddedilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğuna, istinaf sebeplerinin esaslı şekilde incelenmediğine, istinaf kararının Anayasa Mahkemesi ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararlarına aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/74463 sayılı soruşturma dosyası kapsamında, davacının devletin güvenliğine ve anayasal düzene karşı suç işlemek için anlaşma suçundan 03.06.2021 tarihinde 1 gün gözaltında kaldığı ve hakkında adli kontrol tedbiri uygulandığı, soruşturmanın derdest olduğu, davanın yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'ya tabi olduğu, davacı hakkında yürütülen soruşturmanın derdest olduğu belirlenerek tazminat koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kesin olarak esastan reddine karar verilmiş, davacı vekilince karara karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine ise Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 31.10.2022 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.01.2025 tarihinde karar verildi.