Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2579 E. 2026/5935 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/4149 E., 2022/1718 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiş olup, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltına alındığı, hakkında uzun süre yurt dışına çıkış yasağı uygulanarak adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle 229.121,90 Euro maddi, 50.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile davacının Almanyada işsizlik maaşı aldığını belgelendiremediği, eşinden kaynaklı uğradığı kazanç kaybı ve diğer maddi tazminat taleplerinin de koruma tedbiri nedeniyle tazminat davası kapsamında zarar olarak değerlendirilmediği gerekçesiyle gözaltı süresi bakımından net asgari ücret üzerinden yapılan hesaplama ile 607,13 TL maddi, 3.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 24.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin sosyal ve mesleki statüsü, atılı suçlamanın niteliği ve üzerindeki olumsuz etkileri dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın çok eksik olduğuna, müvekkiline .. da ödenen ve haksız uygulanan koruma tedbiri nedeniyle kesilen işsizlik ödeneğinin dikkate alınması ve buna göre gerekli hesabın yapılması gerekirken asgari ücret üzerinden maddi tazminat hesabının yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, davacının eşinin de gelirinde bu süreçte azalma meydana geldiğine, maddi tazminat hesabında eşinin yarım zamanlı çalışmaya geçmesinden kaynaklı gelir kaybının da dikkate alınması gerektiğine, adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle zorunlu olarak Türkiyede kalması nedeniyle yaptığı harcamaların maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddedilmesi gerektiğine, hükmolunan tazminat miktarlarının fahiş olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ordu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/738 Esas, 2019/180 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.08.2016-07.09.2016 tarihleri arasında 14 gün gözaltında kaldığı, Ünye Sulh Ceza Hakimliğinin 07/09/2016 tarih ve 2016/163 sorgu numaralı dosyası ile CMK'nun 109/3-a,b maddeleri uyarınca adli kontrol kararıyla serbest bırakıldığı, 06.09.2017 tarihinde CMK'nun 109/3-b maddesinin kaldırıldığı, 14.05.2019 tarihinde ise CMK'nun 109/3-a maddesinin kaldırıldığı, yürütülen yargılama neticesinde 10.04.2019 tarihinde beraat kararı verildiği, kararın 18.04.2019 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde 21.05.2019 tarihinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış bir davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu yapılmadığı, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından manevi istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.