Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/150 E. 2026/5904 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1045 E., 2022/2301 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve adli kontrol nedeniyle 100.000,00 TL maddi tazminat ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 13.944,02 TL maddi tazminatın 14.02.2019 tarihinden ve 150,00 TL manevi tazminatın 14.02.2019 tarihinden ve 4.500,00 TL manevi tazminatın adli kontrol başlama tarihi olan 28.02.2019 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; hükümdeki maddi tazminat miktarının 72,17 TL ve manevi tazminat miktarlarının 300,00 TL ve vekalet ücretinin 1.600,00 TL olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmolunan manevi tazminat miktarının düşük olduğuna, adli kontrol altında geçen sürenin dikkate alınmamasının hatalı olduğuna, bu tedbir nedeniyle müvekkilinin gelir kaybına uğradığına, avukatlık ücretinin maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddinin gerektiğine, hükmolunan miktarın fahiş olduğuna, reddedilen miktar üzerinden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/203 Esas- 2020/203 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 14.02.2019 -15.02.2019 tarihleri arasında 1 gün gözaltında kaldığı, 15.02.2019 tarihinde Adana 3. Sulh Ceza Hakimliği nezdinde yapılan sorgusunun ardından hakkında konutunu terk etmemek şeklinde adli kontrol tedbiri uygulanmasına karar verildiği, 15.02.2019 - 27.09.2019 tarihleri arasında adli kontrol tedbirinin infaz edildiği, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.09.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından " davacının tazminat davasına esas ceza dosyası kapsamında 14.02.2019 - 15.02.2019 tarihleri arasında 1 gün süre ile haksız gözaltında kaldığı sürenin ancak tazminata konu edilebileceği, davacı hakkında konutu terk etmeme şeklinde uygulanan adli kontrol tedbiri kapsamındaki zararların CMK'nın 141. maddesi kapsamında kalmadığından adli kontrol nedeniyle tazminat talebinin reddine" şeklinde düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2026 tarihinde karar verildi.