Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9014 E. 2026/5331 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/945 E., 2022/1807 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk, makul sürede hakim önüne çıkarılmama, adil yargılanma hakkının, kanunsuz suç ve ceza olmaz ilkesinin ve kişi hürriyeti ve güvenlik hakkının ihlal edilmesi nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 10.000.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında uzun ve haksız tutuklama tedbiri uygulandığına, hükmedilen vekalet ücretinin hatalı olduğuna, davacının temel hak ve özgürlüklerinin ihlal edildiğine, davanın kabulüne, vekalet ücretinin iptaline ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Manisa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/55 Esas – 2018/344 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 10.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 15.08.2016 tarihinde tutuklandığı, 02.05.2018 tarihinde tahliye edildiği, yapılan yargılama sonunda silahlı terör örgütüne üye olma suçundan hakkında 6 yıl 10... gün hapis cezasına hükmedildiği, kararın 30.06.2021 tarihinde kesinleştiği, davacı hakkında hükmolunan hapis cezasından daha az olacak şekilde tutuklu kaldığının anlaşıldığı, CMK'nın 141/1-f maddesi gereğince mahkum olup da gözaltı ve tutuklulukta geçirdiği süreler, hükümlülük sürelerinden fazla olan kişilerin uğramış oldukları maddi ve manevi zararını isteyebileceği şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda davacı lehine tazminat isteme koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının tespit edildiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.