Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8699 E. 2026/4447 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8699
Karar No
2026/4447
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3007 E., 2022/941 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma, gözaltı ve yargılama aşamasında temsil edilmek üzere ödenen vekalet ücreti nedeniyle 20.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 03.07.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının herhangi bir maddi tazimata hükmedilecek bir zararının olmadığı anlaşıldığından maddi tazminat yönünden reddine, manevi tazminat yönünden ise kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 03.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükmün 1 numaralı bendinin, "Davacının maddi tazminat talebi yönünden davanın kısmen kabulü ile 310,25 TL maddi tazminatın 03/07/2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine," şeklinde değiştirilmesine, davacı lehine manevi tazminat takdirine ilişkin hükmün 2 numaralı bendinde yer alan "1.000,00 TL" ibaresinin çıkartılarak, yerine, "1.500 TL" ibaresinin yazılması, hükmün 4 numaralı bendinin ise "CMK'nın 142/9. maddesi ve yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi dikkate alınarak takdir edilen 1.056 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya ödenmesine" şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının sosyal, ekonomik durumu, mesleki, ailevi ve sosyal yaşantısı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen manevi tazminatın eksik olduğuna, maddi tazminat taleplerine ilişkin hiç bir araştırma yapılmadığına ve bu hususun değerlendirilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/302 Esas, 2019/59 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 03.07.2018 - 09.07.2018 tarihleri arasında 6 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 06.03.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebine yönelik davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde; suç soruşturması veya kovuşturması sırasında eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen, kişilerin maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceği hüküm altına alınmıştır. Beraat eden davacının dava dilekçesiyle el konulan dijital materyallerin geç iade edildiğinden bahisle de tazminat talebinde bulunduğu da dikkate alınarak el koymaya ilişkin kararların Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde dosya arasında alınarak, el konulan dijital materyallerin davacıya ilişkin soruşturma kapsamında el konulması halinde geç iade edilip edilmediği araştırılmak suretiyle 5271 sayılı Kanunun 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendindeki şartların oluşup oluşmadığı karar yerinde tartışılmak suretiyle sonucuna göre olumlu ya da olumsuz karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8699, K. 2026/4447, T. 29.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8699-e-2026-4447-k-41331f12c409