Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8606 E. 2026/6885 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2201 E., 2021/2112 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 05.06.2018 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Temyiz isteminin reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin Kanunlarda belirtilen koşullar dışında tutukluluğa devam kararı verilmesi, Kanunî gözaltı süresi içinde hâkim önüne çıkarılmama, hakları hatırlatılmadan tutuklama kararı verilmesi, makul sürede yargılama mercii huzuruna çıkarılmama, tutuklama işlemine karşı Kanunda öngörülen başvuru imkânlarından yararlandırılmama, ölçüsüz arama, gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 1.000.000,00 TL maddi ve 1.210.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının yakalama, tutuklama ve tutukluluğunun devamına ilişkin kararların ve işlemlerinin usulüne uygun olduğu, davacının kanuni gözaltı süresi içinde hakim önüne çıkarıldığı, gözaltı uzatmalarının usulüne uygun yapıldığı, davacının yasal haklarının hatırlatıldığı, yapılan aramanın ölçülü ve usulüne uygun olduğu, davacının bilgisayarı üzerindeki elkoymanın usulüne uygun olduğu ve en son nihai kararla birlikte iadesine karar verildiği, davacının tek kişilik koğuşta kalması hususunun idari işlem olup, yukarıda anlatılan nitelikte koruma tedbiri niteliği taşımadığı anlaşılmakla ve değerlendirilmekle taleplerinin bu yönden reddine, kısmen kabulü ile davacının 20 16... Ekim ayı maaşını peşin alması nedeniyle 20 16... Kasım ayına kadar maddi kaybı olmadığı anlaşılmakla tahliye tarihine kadar asgari ücret üzerinden hesaplama yapılmak suretiyle 10.329,05 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi 16.07.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ile davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince hükümde maddi tazminat miktarı olarak yazılı "10.329,05 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "13.875,29 TL" ibaresinin yazılması, hükümde maddi tazminatın, ibaresinin yanına "maddi tazminatın davacının ihraç tarihi olan 24.08.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte," cümlesinin yazılması, hükümde manevi tazminat miktarı olarak yazılı "40.000 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "35.00,00 TL" ibaresinin yazılması, hükümde vekalet ücreti miktarı olarak yazılı "7.342,78 TL" ibaresinin çıkarılarak yerine "7.153,79 TL" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlikten reddi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının sosyal, ekonomik durumu, mesleki, ailevi ve sosyal yaşantısı üzerindeki etkileri göz önünde bulundurulduğunda hükmedilen maddi ve manevi tazminatın eksik olduğuna, davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat koşullarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna ve reddedilen kısım üzerinden lehe vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/10 Esas, 2018/356 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma ile Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçlarından 16.07.2016 - 29.06.2017 tarihleri arasında 348 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 28.05.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davalı vekilinin temyiz isteminin, davacı vekilince temyiz dilekçesinin 12.11.2021 tarihinde verilmesinin ardından 30.11.2021 tarihinde yapıldığı ve bu itibarla kararın katılma yoluyla temyiz olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki davalı vekilinin temyiz isteminin kesinlik sınırı itibariyle reddine karar verilmesini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin ve davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1-Davacı vekilinin dava dilekçesinde faiz başlangıç tarihi olarak tutuklama tarihini belirtmesine karşın, davacı lehine olacak şekilde gözaltı tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

2-Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.07.2026 tarihinde karar verildi.