Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8485 E. 2026/2896 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/945 E., 2022/940 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri, eksik inceleme ile karar verildiğine, olayın meydana gelmesinde sanığın kusuru bulunduğundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; ölen ...'ın sevk ve idaresindeki, hayvan yüklü olan, sanığa ait kamyon ile yerleşim yeri içinde, iki şeritli, iki yönlü, tehlikeli virajlı, eğimli, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, sol tarafa doğru yoldan çıkarak takla atması şeklinde meydana gelen ve iki kişinin ölmesi ile neticelenen olayda, araç sahibi olan sanığın kazanın meydana gelmesinde kusuru bulunmadığı kanaatine varılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan beraat kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın üzerine atılı eylemin "taksirle ölüme neden olma" suçu olmasına rağmen hüküm fıkrasında "taksirle ölüme ve yaralamaya neden olma" şeklinde yanlış yazılması; sanığın üzerine atılı suçun taksirle işlenen suçlardan olması, hükmün gerekçesinde sanığın meydana gelen olayda kusurunun bulunmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği belirtilmesine rağmen, hükmün birinci fıkrasında sanığın üzerine atılı suç yönünden taksiri veya kastının bulunmadığı belirtilerek hükümde çelişkiye neden olunması, hukuka aykırı olduğundan hükmün birinci fıkrasında yer alan "ve yaralamaya" ibaresi ile "kast veya" ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2026 tarihinde karar verildi.