Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8228 E. 2026/5953 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/441 E., 2022/640 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında mahkumiyet kararı verildiğinden ve birleştirmenin yapıldığı dosya dava tarihinin 22.10.2020 olduğu ancak tazminata konu ilamın kesinleşme tarihinin 09.07.2019 olduğu gözetildiğinde davanın yasal süresi içerisinde açılmadığı anlaşılmakla kanunda öngörülen tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz itirazlarının esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız ve hukuka aykırı olarak tutuklu kaldığına ve davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında Yozgat 1.Ağır Ceza Mahkemesinin 21.12.2017 tarihli, 2017/277 Esas ve 2017/276 Karar sayılı kararı ile davacı hakkında 7 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, kararın 09.07.2019 tarihinde kesinleştiği ve dava tarihi 28.05.2020 olan birleşen dosya kapsamındaki tazminat talebinin dayanağı olan ilamda davacı hakkında beraat kararı bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk sürelerinin kanuna uygun olduğu ile birleştirmenin yapıldığı dosya dava tarihinin 22.10.2020 olduğu ancak tazminata konu ilamın kesinleşme tarihinin 09.07.2019 olduğu gözetildiğinde davanın yasal süresi içerisinde açılmadığı anlaşılmakla kanunda öngörülen tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddine karar verilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davacı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Yozgat 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2026 tarihinde karar verildi.