Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7963 E. 2026/4767 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/5494 E., 2021/2896 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın kusurunun olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın ... Otel içerisindeki dört mağazayı giyim eşyalarının perakende ticaretini yapmak amacıyla kiraladığı, kiraladığı bu mağazaların tadilat işini yaptırmak için anlaştığı demirci ustası ...'ın tadilat işinin gerçekleştirilmesi sırasında asma tavan sökümü yapmaktayken, üzerinde bulunduğu yedi basamaklı orta güvenlik bağlantısı olmayan A tipi metal merdivenden aşağı düşmesi sonucu ölümüyle sonuçlanan olayda, işveren konumunda bulunduğu işin yürütülmesi esnasında gerekli iş güvenliği önlemlerini almayarak asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular, Bölge Adliye Mahkemesince isabetsiz bulunmuş, taraflar arasındaki iş ilişkisinin eser sözleşmesi niteliğinde olduğu ve mağazada yürütülen söküm işinde alınması gereken iş güvenliği tedbirlerinin ölenin sorumluluğunda olduğu kabul edilerek kusuru bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraat karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın ... Otel içerisindeki dört mağazayı giyim eşyalarının perakende ticaretini yapmak amacıyla kiraladığı mağazaların tadilat işini yaptırmak için kendi nam ve hesabına hizmet üretimi yapan, Basit Usulde Ticari Kazanç sağlayan, 1990 yılından vergi vergi levhasında kaydı bulunan ve uzun yıllardır bu işi fiilen profesyonel olarak sürdüren demirci ustası ... ile anlaştığı, sanığın ve demirci ustası ...'ın faaliyet gösterdikleri iş konularının birbirinden bağımsız oldukları, taraflar arasında eser sözleşmesi dışında bir sözleşme ilişkisi kurulduğuna dair herhangi bir emarenin dosyada yer almadığı hususları birlikte gözetildiğinde bahsi geçen asma tavan söküm işinde gerekli iş güvenliği tedbirlerinin alınması hususunda sorumluluğun, yüklenici sıfatıyla işi üstlenen ...'a ait olduğu anlaşılmakla kusuru bulunmayan sanık hakkında beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ortaca 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.