Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7644 E. 2026/3864 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2495 E., 2021/4205 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının, haksız gözaltı, arama, el koyma ve soruşturma nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar (kyok) verildiği ve kyok sonrası yeni delil olmamasına rağmen bu kararın kaldırıldığına, mahkemece eksik araştırma yapıldığına, hazine lehine hükmedilen tazminatın fazla olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk derece mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/14277 sayılı soruşturma dosyası üzerinden yürütülen soruşturma sırasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 24.08.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 29.08.2016 tarihinde serbest bırakıldığı, yapılan soruşturma neticesinde 20.05.2019 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu kararın Antalya 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.10.2020 tarih ve 2020/3643 Değişik İş sayılı kararı ile kaldırıldığı, bu hali ile CMK141/1-e bendi kapsamında dava açma koşulunun gerçekleşmediği açık olmakla, CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen şekliyle kesinleşmiş bir takipsizlik kararı bulunmadığından ve halen de soruşturmanın devam ettiği anlaşılmakla, şartları oluşmayan davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada; tazminata esas ceza yargılamasında davacı hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/110548 sayılı soruşturma dosyası ile iddianame düzenlendiği, açılan davanın Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesi'ne tevzii edilerek 2021/66 esas numarasına kaydedildiği, Ankara 18. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2021/ 66... /126 Karar ve 13.04.2021 tarihli yetkisizlik kararıyla dosyanın İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesine tevzii edildiği, İstanbul 36. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/126 Esas- 2021/381 Karar sayılı kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edilmesi üzerine dosyanın, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 2023/24600 sayılı dosya numarasını aldığı ve davacı hakkında verilen hükmün temyiz incelemesinde olup henüz kesinleşmediği anlaşılmıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5271 sayılı Kanunun tazminat istemenin koşulları başlığını taşıyan 142. maddesinde; “Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde” bulunulabileceği hükme bağlanmıştır. Ancak asıl davanın sonucuna bağlı olmayan ve asıl davada verilecek kararları etkilemeyecek talepler yönünden mutlaka davanın esasıyla ilgili verilen karar veya hükmün kesinleşmesi zorunlu değildir. Tazminat talebinin dayanağı olan ceza soruşturmasında davacının haksız gözaltı, arama, el koyma ve dava dilekçesinde belirtilen hak ihlalleri nedenlerine dayanarak CMK'nın 141 ve devamı maddelerine dayanarak tazminat talebinde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacının CMK 141/1-e bendi dışında kalan talepleri ile ilgili olarak asıl davada hüküm verilmesinin veya verilen hükmün kesinleşmesinin beklenmesine gerek bulunmadığı, zira bu hususa ilişkin tazminat taleplerinin asıl davanın sonucunu etkileyici veya asıl davanın sonucuna bağlı olmadığından davacının talepleri hakkında ilgili delillerin toplanarak ve davacının belirtilen iddialarına yönelik yargılama dosyasının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde dosya arasına alınarak, gerekçeli kararda CMK'nın 141. maddesinde belirtilen koşulların oluşup oluşmadığına ilişkin her bir talep yönünden gerekçelendirme yapılmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.