Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7570 E. 2026/4735 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/179 E., 2022/281 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı, adli kontrol tedbiri uygulanması nedeniyle uğradığı maddi zararın bilirkişilere hesaplatılarak yasal faiziyle birlikte tazmin edilmesini, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın haksız koruma tedbir tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin maddi tazminat yönüyle yasal şartlar oluşmadığından talebinin reddine, 2.700,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 30.09.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hükmün maddi tazminata ilişkin 2. paragrafının tümden hükümden çıkarılarak yerine "Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 216,83 TL maddi tazminatın davacının dava dilekçesinde manevi tazminata ilişkin koruma tedbirlerinin uygulandığı tarihten itibaren yasal faiz talebi olmasına rağmen maddi tazminata ilişkin tarih belirtmeden yasal faize hükmedilmesi talebi olmasına göre taleple bağlılık kuralı gereğince dava tarihi olan 26/04/2021 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebinin reddine" cümlesinin yazılması sureti ile hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili tarafından temyiz kanun yoluna başvurulması üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkilinin gözaltına alınmadan önce emekli olmakla birlikte Karatay Üniversitesi'nde profesör olarak çalıştığına, maddi tazminat hesabının asgari ücret üzerinden yapılmasının hakkaniyetli olmadığına, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğuna, müvekkilinin suçlamanın niteliği ve müvekkili üzerindeki etkileri dikkate alındığında hükmedilen manevi tazminatın çok düşük olduğuna, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/303 Esas, 2019/410 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 30.09.2016-05.10.2016 tarihleri arasında 5 gün gözaltında kaldığı, 20.12.2019 tarihinde beraat kararı verildiği, beraat kararının 03.03.2021 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılmış davanın bulunmadığı, gözaltı süresinin mahsuba konu edilmediği, Kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından maddi tazminat miktarı ve faiz başlangıcı yönüyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının gözaltına alınmadan önce 31.08.2016 tarihinde iş akdine son verildiği dikkate alındığında, maddi tazminat hesabının asgari ücret üzerinden yapılmasında herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçeli karar başlığında 23.04.2021 olan dava tarihinin 26.04.2021 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlığı kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Maddi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olan "23.04.2021" olarak tayin ve tespiti gerekirken hatalı değerlendirme ile dava tarihinin "26.04.2021" olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hüküm fıkrasının maddi tazminata ilişkin faiz başlangıç tarihinin belirlendiği kısmında yer alan "26.04.2021" ibaresinin çıkarılarak yerine "23.04.2021" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1 maddesi uyarınca Konya 1. Ağır Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2026 tarihinde karar verildi.