Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7096 E. 2026/3458 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1032 E. 2022/243 K. DAVA : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat DAVA TARİHİ : 04/10/2018 HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız adli kontrol tedbiri ve emekliliğe geç ayrılması nedeniyle 2.999.534,38TL maddi ve 1.000.000,00TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile maddi tazminatın reddine ve 2.000,00TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davacının manevi tazminat talebinin reddine" ibarelerinin eklenmesi; vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "Davacının davasının tamamen ret edilmiş olması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre hesaplanan 5.450 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin yazılması sureti ile düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; müvekkil hakkında tazminat koşullarının oluştuğu, davanın kabulü gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/50 Esas – 2018/117 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.07.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacıya tebliğ edilmediği, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının tüm mali ve sosyal hakları ödendiğinin maddi hak kaybının bulunmadığından maddi tazminat talebinin reddine, olaya ilişkin çektiği, ceza, acı ve üzüntünün derecesi dikkate alınarak kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu kabul belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/50-117 E-K sayılı ve 04/07/2018 karar tarihli dosyasında yargılanıp beraat eden davacının, bu yargılama sırasında göz altında kalmadığı gibi tutuklanmadığı, hakkında uygulanan adli kontrol tedbirinin ise CMK'nın 141 maddesi gereğince tazminata konu edilemeyeceği gerekçesiyle hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine "Davacının manevi tazminat talebinin reddine" ibarelerinin eklenmesi; vekalet ücretine ilişkin (5) numaralı hüküm fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine "Davacının davasının tamamen ret edilmiş olması nedeniyle Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre hesaplanan 5.450 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.04.2026 tarihinde karar verildi.