Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4013 E. 2026/5961 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/607 E., 2021/707 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 78.000,00 TL maddi, 78.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan hakkında yürütülen soruşturma ve kovuşturma kapsamında 17.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı ve 18.07.2016 tarihinde tutuklanarak 13.09.2017 tarihinde tahliye olduğu ve üzerine atılı suçtan 1 yıl 10... gün hapis cezası takdir edilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.10.2018 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkındaki 5 yıllık denetim süresinin dava tarihinde henüz dolmadığı ve hakkında düşme kararı verilmediği anlaşılmakla, davacı hakkında beraat kararı bulunmadığından ve davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile bağlantılı olarak düşme kararı verilip verilmeyeceği ihtimaline göre tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden, bu aşamada henüz 5271 sayılı CMK'nın 142. Maddesinde belirtilen tazminat koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının eyleminin soruşturmanın başında yanlış tayin edilmesi nedeniyle tutuklama kararı verildiğine, davacının tutukluluk ve tutukluluk devam kararlarının hukuka aykırı şekilde verildiğine, tutukluluk süresinin uzun olduğuna, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 23. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/26 Esas–2018/222 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016-13.09.2017 tarihleri arasında 423 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçu kapsamında kaldığından bahisle hakkında 1 yıl 10... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve neticeten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.10.2018 tarihinde kesinleştiği, 5 yıllık denetim süresinin dava tarihinde henüz dolmadığı ve davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar ile bağlantılı olarak düşme kararı verilip verilmeyeceği ihtimaline göre tazminat koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinden, bu aşamada henüz 5271 sayılı CMK'nın 142. Maddesinde belirtilen tazminat koşulları oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Davacı hakkında, mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesine ya da davacının beraatine karar verilmesi halinde tazminat şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, düşme kararı verilmesi halinde davacının tutuklulukta geçirmiş olduğu sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki ceza miktarından fazla olması sebebiyle davacının fazladan tutuklulukta geçirdiği süreler bakımından tazminata hak kazanabileceği, davacının beraatine karar verilmesi halinde ise tutuklu kaldığı sürenin tamamına ilişkin tazminata hak kazanacağı göz önünde bulundurularak;

Uyap üzerinden yapılan inceleme ile mahkeme kararında belirtilen 5 yıllık denetim süresinin temyiz aşamasında dolduğu ve Ankara 23.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.03.2024 tarihli ek kararı ile davacı hakkındaki davanın düşmesine karar verildiği anlaşılmakla, davacının tutuklulukta geçirmiş olduğu 423 gün (1 yıl 1 ay 26 gün) sürenin, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosyadaki 1 yıl 10... gün hapis cezası miktarından az olması sebebiyle davacının tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bergama Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2026 tarihinde karar verildi.