Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1847 E. 2025/1807 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/1847
Karar No
2025/1807
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/378 E. 2021/654 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Siverek 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2014 tarihli ve 2013/470 Esas, 2014/268 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 08.02.2016 tarihli ve 2015/3942 Esas, 2016/1547 Karar sayılı ilâmıyla, kusuru bulunan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 2.Bozma ilamı sonrası direnme kararı verilerek, Siverek 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.05.2016 tarihli 2016/136 Esas, 2016/359 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 22.03.2017 tarihli ve 2017/50 Esas, 2017/2259 Karar sayılı ilâmıyla, mahkemenin direnme kararı konusunda karar verilmek üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurul'un 21.11.2017 tarihli ve 2017/12-456 Esas, 2017/488 Karar sayılı ilâmıyla, ilk hükümde yer almayan ve bozmadan sonra elde edilen delillere dayanarak yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuş olduğundan bahisle dosyanın Yargıtay 12.Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin 30.06.2021 tarihli ve 2018/1 Esas, 2021/5381 Karar sayılı sayılı ilâmıyla, kusuru bulunan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.Bozma ilamı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak sanık taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1a ve 52/2-4.maddeleri gereğince 18.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; Ceza miktarının fazla olduğuna, eksik inceleme ile karar verildiğine ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 2007 doğumlu ...'nın, 02.03.2013 günü ikametlerinin güney istikametinde bulunan sanığa ait evinin 3 metre kuzey batı istikametinde foseptik için açtığı ancak üzerini kapatmadığı içerisi su dolu bulunan kuyuya, o sırada oynamakta olduğu topun kaçması üzerine topunu geri almak isterken dengesini kayberek düşmesi neticesinde ...'nın suda boğulması sonucu öldüğü olayda, sanığın meskun mahalde bulunan çukurun etrafının kapatılması konusunda herhangi bir tedbir almayıp dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranması sebebiyle mahkemece kusurlu kabul sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Sanığa taksirle öldürme suçundan dolayı TCK'nın 85/1. maddesi gereğince belirlenen 3 yıl hapis cezasının, TCK'nın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda, 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesine rağmen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında 910 gün yerine 900 gün gösterilmesi sonrası günlüğü 20TL'den adli para cezasına çevrilmesi sırasında sonuç ceza olarak 18.200 TL adli para cezası yerine hesap hatası yapılarak 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Siverek 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebebi ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/1847, K. 2025/1807, T. 19.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-1847-e-2025-1807-k-ede33526868d