Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/489 E. 2025/1815 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/489
Karar No
2025/1815
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanıklar müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 27300 TL adli para ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; şantiye şefi görevlendirildiğine kusuru olmadığına ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; sanıklara az ceza verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...'in inşaatı yapan firmanın yetkilisi, sanık ... ise inşaatın şantiye şefi olduğu inşaatta sigortalı işçi olarak çalışan ...'nün, olay günü herhangi bir güvenlik tedbiri bulunmaksızın inşaatın çatısında suntaları monte ederken, dengesini kaybederek zemine düşüp öldüğü olayda; inşaatta, güvenlik korkulukları, düşmeyi önleyici platformlar, bariyerler, güvenlik ağları gibi toplu koruma tedbirlerinin alınmaması, güvenliği ile ilgili eğitim verilmemesi denetim yapılmaması nedeniyle sanıkların asli kusurlu oldukları kusurlu olduğu kabul edilerek sanıkların TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR 1.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas nolu kararı gereğince; UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'in 25.09.2021 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 2.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Şarkikaraağaç Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili arafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/489, K. 2025/1815, T. 20.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-489-e-2025-1815-k-befbc74f128b