Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/963 E. 2025/5980 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/240 E. 2016/504 K. SUÇLAR : Taksirle öldürme, trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına ve trafik güvenliğini tehlikeye atma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 62/1, 53/1, 63 maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi;Eksik inceleme sonucu beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin, fazla ceza tayininin ve koşulları bulunduğu halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen dikkate alınacak nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Olay günü, sürücü belgesi bulunmayan ve 1.04 promil alkollü bulunan sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içerisinde, tek yönlü, aydınlatmanın bulunmadığı, asfalt kaplama ve ıslak zeminli cadde üzerinde yağmurlu havada, gece vakti seyri esnasında ön ilerisinde yere düşmüş vaziyette bulunan bisikletli ...'a çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile ...'un ölümüne neden olduğu olayda, dosya kapsamında mevcut bulunan 03/05/2016 tarihli, Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin heyet raporu doğrultusunda sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR I. Taksir öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Suç tarihi itibariyle sürücü belgesi olmayan sanık hakkında TCK’nın 53/6. maddesi gereğince sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Konya 11.Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hükmün (1) numaralı bölümünde yer alan (6.) paragrafının hükümden çıkartılmasına ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, hükmün oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II.Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesi yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun '"Trafik güvenliğini tehlikeye sokma'' başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol ve uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma halinin suç olarak düzenlendiği, maddede belirtilen suçun tehlike suçu olup, somut olayda ölüm meydana geldiğinden zarar suçunun oluştuğu ve sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği de dikkate alındığında; trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında açılan davanın reddine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, maddenin verdiği yetkiye istinaden, (2)numaralı bölümünün (1.-2.-3.-4.) paragraflarının hükümden tümüyle çıkartılması suretiyle yerine "sanık hakkında trafik güvenilğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına" ilişkin bendin ilave edilmesi suretiyle, hükmün oy birliğiyle, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2025 tarihinde karar verildi.