Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/9115 E. 2025/4094 K. – Taksirle Öldürme
Konu: Taksirle Öldürme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/9115
- Karar No
- 2025/4094
- Karar Tarihi
- Konu
- Taksirle Öldürme
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1780 E., 2019/4287 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. Sanığın temyiz sebepleri; pişman olduğuna, kusuru olmadığına, öleni yardım amacı ile aracına aldığına, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmamasına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 27/06/2017 günü saat 05.45 de alaca karanlık vakitte alkollü sanık ... 'nun sevk ve idaresindeki otomobil ile aydınlatmasız iki yönlü tehlikeli virajlı eğimli köy yolunda seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre köprünün solunda bulunan demir korkulukların bir kısmını kırarak aracını yaklaşık 5 metre derinliğindeki köprüden aşağı düşürmesi sonucu arka koltukta yolcu olarak bulunan ...'nun öldüğü, ön koltukta yolcu olarak bulunan mağdur ...'ın ise hayat fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek şekilde kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, olaydan yaklaşık iki saat sonra yapılan ölçümde sanığın 158 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre sanığın meydana gelen kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğu, olay anından iki saat sonra yapılan ölçüme göre 158 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin kabulünün gerektiği, her ne kadar mağdur ... beyanında sanıktan şikayetçi olmamış ise de; mağdurun yaralanmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 89/2-b maddesi kapsamında kalması ve sanığın eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirmiş olması sebepleriyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 89/5-2. cümlesi uyarınca mağdurun yaralanmasının takibinin şikayete tabi olmadığı anlaşıldığından sanığın sübut bulan eylemine uyan TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2025 tarihinde karar verildi.