Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/1497 E. 2025/3836 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/927 E., 2023/1327 K. HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız el koyma nedeniyle ıslahla 304.036,47 TL maddi ve 20.000TL manevi tazminatın el koyma tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; haksız el koyma nedeniyle davacının zarara uğradığına ve kazanç kaybı olduğuna, manevi tazminata da hükmedilmesi gerektiğine, aracın iadesine karar verilmesine rağmen aracın gümrük müdürlüğü tarafından satıldığından davacıya iade edilemediğine, mülkiyet hakkının ihlal edildiğine, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/460 Esas – 2021/783 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, malen sorumlu davacıya ait 12 EA 143 plakalı araca, 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaçak sigara taşımada kullanıldığı ve aynı Kanun'un 10/2. maddesi uyarınca ikinci kez suçta kullanılmış olması nedeniyle fiili olarak alıkonulmak suretiyle 25.08.2017 tarihinde el koyma kararı verildiği, yapılan yargılama sonunda araç hakkında müsadereye yer olmadığı kararı verildiği, anılan kararın 05.04.2022 tarihinde kesinleştiği, muhafaza altına alınma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak bahse konu aracın ikinci kez suçta kullanıldığı, bu sebeple aracın alıkonulmasına karar verilmesinin haksız el koyma olarak nitelendirilemeyeceği, yine davacının aracın bedelini teminat olarak yatırması halinde aracını iade alabileceği ancak bu bedeli yatırmadığı için ilgili kanun maddeleri uyarınca aracın tasfiyesine karar verilerek Van Gümrük Müdürlüğünce usulüne uygun bir şekilde tasfiye edildiği, aracın muhafazası için ve satış için yapılan masraflar düşüldükten sonra araç hakkında müsaderesine yer olmadığı ve sahibine iadesi yönündeki kararın kesinleşmesi ile bu bedelin davacıya iade edileceğinin anlaşıldığı; Bitlis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/9 Esas, 2018/419 Karar sayılı kararında aracın sahibine iadesine karar verildiği, bu kararında istinaf incelemesinden geçerek 05/04/2022 tarihinde kesinleştiği, bu haliyle davacının kesinleşen ilamdan sonra aracın satış bedelini iade alabileceği de anlaşıldığından kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.