Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/8954 E. 2023/5153 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/293 E., 2021/1055 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun usulden ve esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 06.05.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 28.08.2016-05.12.2016 tarihleri arasında gözaltında ve tutuklu kalan davacı hakkında yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiğinden bahisle davacının maddi ve manevi zararlarının tazmini için 50.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 17.05.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın yasal süre içerisinde açılıp açılmadığı ile aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak davacı hakkında birden fazla dava açılıp açılmadığının tespitinin gerektiğini, istenilen tazminatın yüksek olduğunu, uygulanan işlemin hukuki olduğunu, dava konusu tazminata faiz yürütülmesi isteminin hukuka ve hakkaniyet ilkesine uygun olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir. 3. Malatya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.11.2019 tarihli ve 2019/207 Esas, 2019/424 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/293 Esas, 2021/1055 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanunun 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca usulden reddine, davacı vekilinin maddi ve manevi tazminata, davalı vekilinin manevi tazminata yönelik istinaf başvurusunun ise; 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2021 tarih, 2021/130868 sayılı tebliğnamesi ile temyiz talebinin esastan reddine karar verilmesi talep edilmiştir. IV. GEREKÇE Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile maddi tazminata ilişkin davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 341 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanunun 279 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca usulden reddine karar verilmesi ile davacı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın kesin olarak verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, usulden ret kararından sonra davalı vekilinin sunduğu dilekçenin itiraz olarak değerlendirilerek yapılan işlemler ve verilen kararların hukuken geçerli olmadığı tespit edilmiş, davalı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusunun değerlendirilmemesi ve davacı vekilinin maddi tazminata yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen esastan ret kararının kesin olduğundan bahisle temyiz yoluna başvurma hakkının engellenmesi hukuka kesin aykırılık olarak görülmüştür. V. KARAR Başkaca yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 21.05.2021 tarihli ve 2020/293 Esas, 2021/1055 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2023 tarihinde karar verildi.