Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7611 E. 2025/5414 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/7611
Karar No
2025/5414
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2828 E., 2019/2828 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, ceza miktarına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; ceza miktarına, eksik incelemeye, sanığın olası kastla hareket ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 23:12 sıralarında doktor raporuna göre 5 saat 7 dakika sonra yapılan alkol ölçümünde 0,49 promil alkollü vaziyette sanık sürücünün sevk ve idaresindeki otomobili ile meskun mahalde, gece vakti, 70 km/s hız sınırının olduğu bölünmüş üç şeritli asfalt kaplama yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde sanığın kendi beyanına göre 140 km/s hız ile giderken aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağ tarafına yönelerek yoldan çıkıp kaldırıma çıkması sonucu 81.9 metre fren izi bıraktıktan sonra durduğu, sanığın olay yerini terk ettiği ve araçta yolcu olarak bulunan ... 'ün öldüğü, şikayeti bulunmayan müşteki ...'in ... tehlike geçirecek ve vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığının kabulünün gerekeceği; sanığın olaydan yaklaşık 5 saat 7 dakika sonra yapılan alkol muayenesine göre 0,49 promil alkollü olduğu dikkate alındığında, olay anında yaklaşık 1,24 promil alkollü olduğunun anlaşılmış ve mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesine ait 11.03.2019 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, sanığın olay günü 1,24 promil alkollü vaziyette iken sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal hız sınırının iki katını aşacak bir hızla seyretmesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/7611, K. 2025/5414, T. 18.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-7611-e-2025-5414-k-03248aac1a1e