Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7554 E. 2025/5407 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/1921 E., 2019/772 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii ile katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Sanık müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme sonucu verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanık lehine değerlendirme yapılarak taktiri indirim yapılmaması gerektiğine, sanığa verilecek cezanın belirlenmesinde TCK 85/2 .madde hükmü gereğince asgari hadden uzaklaşarak sanık lehine taktiren hiç bir indirim yapılmadan sanığın cezalandırılması gerekirken eksik ceza verildiğine, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 18:50 sıralarında sanık sürücünün sevk ve idaresindeki çekici ve çekiciye takılı yarı römorku ile gece vakti aydınlatmanın olmadığı bölünmüş tek yönlü ıslak zeminli asfalt kaplama yolda, olay mahalli banketten devlet karayoluna sağ şeride yeterli kontrolü yapmadan çıkış yapıp seyir haline geçtiği sırada arkadan aynı yöne doğru seyreden önünü kapattığı ölen sürücü ...'un sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonucu ölen sürücü ... ile aynı araçta yolcu olarak bulunan ...'un ölümüne, şikayeti devam etmekte olan katılan ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını 5. derece (ağır) etkileyecek kemik kırığı oluşmasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığına ait 22.08.2017 tarihli raporuna göre, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu kabul edilmiş ve taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl 6 ay süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile; iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu nazara alınmak suretiyle adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiğinden sanığın ... ve ...'un ölümüne ve katılan ...'nın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayat fonksiyonlarını 5. derece (ağır) etkileyecek kemik kırığı oluşmasına neden olacak şekilde yaralanmasına neden olması nazara alınarak TCK'nın 3/1 maddesinde düzenlenen orantılılık ilkesi gereğince alt sınırdan daha fazla uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiği kanaatine varılmış, suçun işleniş biçimi, sonucunun ağırlığı, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın olaydaki kusur durumu, katılanların zararlarını karşılamaya yönelik girişiminin olmaması ve cezanın caydırıcılık özelliği nazara alınarak hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilerek İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün kaldırılması ile sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.06.2025 tarihinde karar verildi.