Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/7016 E. 2023/5094 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1008 E., 2019/601 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen hükmün; 6100 sayılı Kanun’un 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 11.09.2018 tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan dolayı yürütülen soruşturma neticesinde, 10/03/2017 tarihinde gözaltına alındığını, 13/03/2017 tarihinde Sakarya 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2017/228 D.İş sayılı kararıyla tutuklandığını, 26/05/2017 tarihinde tahliye edildiğini, atılı suçtan beraat ettiği, 100.000,00 TL manevi tazminatın CMK'nın 141. maddesi ve devamı maddeleri uyarınca gözaltına alınma tarihinden bu yana işleyecek olan yasal faizi ile Hazineden tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 24.10.2018 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. 3. Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.03.2019 tarihli ve 2018/427 Esas, 2019/129 Karar sayılı kararı ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. 4. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2019/1008 Esas, 2019/601 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.10.2021 tarihli, davacı vekilinin temyiz talebinin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Davacı hakkında Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/418 Esas 2018/64 Karar sayılı dosyası üzerinden "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan yapılan yargılama neticesinde 22/02/2018 tarihinde Beraat kararı verildiği, istinaf sürecinden geçen dosyanın 26/06/2018 tarihinde kesinleştiği, Beraat ettiği davaya yönelik olarak yapılan soruşturmada 10/03/2017 tarihinde gözaltına alındığı, akabinde Sakarya 1.Sulh Ceza Hakimliği'nin 13/03/2017 tarih ve 2017/228 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığı, yine Sakarya 1. Sulh Ceza Hakimliği'nin 26/05/2017 tarih ve 2017/3198 değişik iş sayılı kararı ile tahliye edildiği, davacının gözaltına alınmasının ve tutuklanmasının kendi beyanları ile oluşmadığı, bu suretle davacının 10/03/2017 ile 26/05/2017 tarihleri arasında haksız olarak gözaltında ve tutuklulukta kaldığı anlaşılmakla, yalnızca manevi tazminat talepli açılan bu davada tazminata hak kazandığı belirtiltilmiştir. Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 16/09/2014 tarih, 2014/4304 esas, 2014/17955 karar sayılı ilamında özellikle vurgulandığı üzere; CMK 141. maddesi uyarınca manevi tazminat miktarının belirlenmesi bakımından objektif kriterlerin bulunmadığı, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumunun, üzerine atılı suçun niteliğinin, tutuklanmasına/gözaltına alınmasına neden olan olayın cereyan tarzının, tutuklulukta/ gözaltında kaldığı süre, gözaltı tarihi ile tazminat davasının kesinleştiği tarihe kadar ele geçecek parasal değer ve bunun gibi diğer hususların hak ve nesafet kuralları da gözetilerek belirlenmesi gerektiği, yine belirlenecek tazminatın zenginleşmeye neden olmaması gerektiği, mahkemece Yargıtay 12. Ceza Dairesinin manevi tazminata ilişkin kriterleri gözönüne alınarak, davacının gözaltında ve tutuklulukta kaldığı süre, üzerine atılı suçun vahameti, sosyal ve ekonomik durumu, açılan dava, gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süre nedeniyle duyduğu ızdırap, gözaltı ve tutukluluk süresince ele geçecek olan maddi menfaat gözönüne alınarak davacının zenginleşmesine neden olmamak üzere takdiren fazlaya ilişkin taleplerin reddiyle 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği sonuç ve kanaatine varılmış; kısmen kabul edilen manevi tazminat talebinde belirlenen miktara gözaltı tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince verilen kararla ilgili olarak, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE Tazminat talebinin dayanağı olan Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/418 Esas, 2018/64 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 10.03.2017-26.05.2017 tarihleri arasında 77 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama üzerine 22.02.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 26.06.2018 tarihinde kesinleştiği ve davanın 5271 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen süre içerisinde yetkili ve görevli mahkemede açıldığı anlaşılmıştır. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden; Hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilen manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklulukta kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti yapıldığından hükmedilen manevi tazminat miktarında isabetsizlik görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.09.2019 tarihli ve 2019/1008 Esas, 2019/601Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Sakarya 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2023 tarihinde karar verildi.