Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/239 E. 2024/7921 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1004 E., 2022/1139 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 300.00,00 TL maddi ve 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle dava dilekçesinin reddine, davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükmün birinci fıkrasında yer alan dava dilekçesinin reddine ibaresinin çıkarılarak yerine '''CMK'nın 142/1 maddesi gereğince davanın süre yönünden reddine'', hükmün ikinci fıkrasının tamamen çıkarılarak yerine ''2-Davanın reddedilmesi ve davalı kurumun kendisini vekil ile temsil ettirmesi nedeniyle hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 694 sayılı KHK'nın 144. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 142/9. maddesi gereğince ret olunan tazminat miktarına göre hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinde ağır ceza mahkemelerinde takip edilen işler için belirlenen maktu avukatlık ücreti olan 10.250 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... Hazinesine verilmesine'' ibaresinin eklenmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın kesinleşme şerhinin düzenlenmesinden sonra yasal süresi içinde açıldığına, davanın kabul edilmesi gerektiğine, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/352 Esas – 2020/96 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten yaralama suçundan 09.04.2018-06.11.2018 tarihleri arasında 211 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 05.03.2020 tarihinde kesinleştiği, davanın 17.12.2021 tarihinde açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı, hak düşürücü sürelerin dava şartı olduğundan bahisle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2022/1004 Esas, 2022/1139 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde karar verildi.