Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/6706 E. 2025/4750 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/3353 E., 2019/237 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 13.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan ret kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; raporları kabul etmediklerine, sanığın hiçbir aşamada motosiklet sürücüsünü gördüğüne dair bir beyanı olmadığına, görgü tanığı olan...mahallinde yapılan keşif sırasında motosikletin hızlı bir şekilde yanından geçtikten sonra kazanın meydana geldiğini beyan eettiğine, ölenin motosikleti hız sınırları üzerine kullandığı için kazanın meydana geldiğine, ölenin tamamen kusurlu olduğuna, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, teşdiden ceza verilmesi, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.05.2015 günü saat 12.50 sıralarında meskun mahalde, açık havada sanık sürücünün sevk ve idaresindeki kamyonet ile bölünmüş caddede seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde tekrar geldiği yöne geri dönmek için 'U' dönüş manevrası yaptığı sırada bölünmüş yolun karşı istikametinden sevk ve idaresindeki motosikletiyle seyir halinde olan mağdur sürücünün idaresindeki motosikletle çarpıştıkları, çarpmanın tesiriyle kontrolden çıkan motosiklet ve sürücünün taşıt yolunun sağında bulunan otobüs durağına çarpması şeklinde meydana gelen olay neticesinde mağdur sürücünün öldüğü, sanığın, orta ayırıcı arasından dönüş manevrasını, araç trafiğini tehlikeye atmayacak şekilde konum alıp, gelen araçları gözeterek bu araçların güvenli geçişinden sonra yapması gerekirken, anılan hususların aksine gelen araçları gözetmeyip geçiş hakkına riayet etmeyecek şekilde kontrolsüzce gerçekleştirmesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemişse de, temel cezanın tayini sırasında az ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karabük 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2025 tarihinde karar verildi.