Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/5386 E. 2025/2061 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI: 2018/1717 E., 2018/1357 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM: İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanunun 280/1.maddesi uyarınca kararın kaldırılması sonucu verilen mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince sanığın taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca 27.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, katılanlar vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına sürücü belgesinin 1 yıl geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, adli para cezasına dönüşen cezanın tekrar hapis cezasına dönüşmesini gerektirir hiçbir neden olmadığına, tek kişilik bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurmanın hukuka aykırı olduğuna, ölenin emniyet kemeri takmamasının mütefarik kusur oluşturacağı hususunun tartışılmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 13/07/2016 günü, meskun mahal dışında, gündüz vakti, sanığın idaresindeki otomobil ile iki şeritli bölünmüş tek yön yolda sol şeritte seyrettiği sırada sağ şeride geçmek istediğinde aracının sağ ön köşe kısımları ile aynı yön ve istikamette sağ şeritte seyir halinde olan mağdur ...'ün idaresindeki otomobilin sol orta kısımlarına çarpması sonucu mağdurun idaresindeki aracın yoldan çıkıp takla atarak ağaçlık alana savrulması sonucu mağdurun tedavi gördüğü hastanede 14/08/2016 tarihinde öldüğü olayda, kaza tespit tutanağı ve trafik bilirkişi raporuna göre sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; ilk derece mahkemesi kararında, sanık hakkında alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan eksik ceza tayini, “tayin olunan hapis cezasının miktarı dikkate alınarak ” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinin uygulanmaması ve iddianame ile talep edilmesine karşın TCK''nın 53/6 maddesinin tartışılmaması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine ilk derece mahkemesinde yeniden yapılan yargılama neticesinde, sanığın TCK'nın 85/1, 62, 50/4,1-a, 52. maddeleri uyarınca 27.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 4.Katılanlar vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadan eksik ceza tayini, Dairece önceki inceleme sonucunda sanık hakkında yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi şeklindeki bozma kararının hatalı değerlendirilmesi sonucunda taksirli suçun meydana geliş şekli, sanığın kusurunun yoğunluğu, hakkındaki şikayetin devam etmesi ve katılanların zararının giderilmemiş olması, oluşan zararın ağırlığına göre TCK 50/1.a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesi koşulları oluşmadığı halde hürriyeti bağlayıcı cezanın adli para cezasına çevrilmesinin ve yine kusur durumu gözetilmeksizin hatalı gerekçe ile sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına yer olmadığına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle ilk derece mahkemesi kararının 280/2-son maddesi gereğince ortadan kaldırılarak, sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62, 63/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR 13/07/2016 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 14/08/2016 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gemlik 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.