Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/2983 E. 2025/7947 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/2983
Karar No
2025/7947
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2016/329 E., 2017/2 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Katılan ... vekili, katılanlar ..., ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, katılan ... vekili, Katılan ... vekili, katılanlar ..., ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan ... vekilinin temyiz isteği; istinaf dairesince usul ve yasaya aykırı karar verildiğini, sanığın cezalandırılması gerektiğini, yolun buzlu olduğundan idareye kusur izafe edilmemesinin hatalı olduğunu, çekici sürücüsü hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına kararının hatalı olduğunu, sanık hakkında verilen kararın bozulması gerektiğini, katılanlar ..., ... vekilinin temyiz isteği; katılanların babasının vefat ettiğini, maddi gerçeğin ortaya çıkarılmadığını, olayda kusuru olanların yargılanmadığını, yargılanması yapılan iş bu dosya sanığının eksik ve hatalı soruşturma yargılama nedeniyle hakkında beraat kararı verildiğini, kaza esnasında yolun buzlu olduğunu, yolun temizlenmesinden sorumlu olan Karayolları veya idareye herhangi bir kusur bulunmamasının hatalı olduğunu, yolun ortasında neredeyse duran ve hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen çekicinin asli kusurlu olduğunu, mahkemece hatalı yargılama ile iş bu dosyada hakkındaki sanık hakkında beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporlarının hatalı olduğunu, sanığın aracının merhumun aracına çarpması merhumun aracının kaydığını, destekten yoksun kalma davalarında sanığın tali kusurlu olduğunun belirtildiği, kararın bozulması gerektiğini, belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'nin sevk ve idaresindeki çekici ve çekiciye takılı yarı römork ile Sandıklı istikametinden, Afyonkarahisar istikametine meskun mahal dışında, gece vakti, havanın karlı, yolun buzlu, düz ve eğimli olduğu, yol platform genişliğinin 10,80 metre olduğu, iki şeritli bölünmüş asfalt kaplama devlet Kara yolunda seyir halinde iken, yolun yukarı eğimli (rampa) olması, havanın yağışlı, soğuk, zeminin karlı ve buzlu olması nedeniyle aracının patinaj yaptığı, sağ şeritte durduğu ve yeniden patinaj yaparak aracını hareketlendirdiği sırada aynı istikamette geriden gelen ölenin sevk ve idaresindeki otobüsün ön kesimi ile yarı römorkun sağ arka kesimine çarptığı, yine aynı istikamette arkadan gelen sanık ...'ın sevk ve idaresindeki otobüsün ön kesimi ile ...'un kullandığı otobüsün sağ arka kesimine çarpması neticesinde zincirleme kaza meydana geldiği, kaza sonucu ...'un olay yerinde öldüğü, katılan ..., katılan ... ve bir kısım yolcuların yaralandığı olayda, azami hız sınırının çekici için 75 km, otobüs için ise 90 km olduğu, sanığın kullandığı otobüsün hız göstergesinin 35-40 km arasında takılı kaldığı, zemin şartları dolayısıyla firen izinin tespit edilemediği, kazanın meydana gelişinde otobüs sürücüsü maktülün karlı ve buzlu zeminde çekiciye arkadan çarpması sonucu kazanın meydana geldiği, sanık sürücü ... idaresindeki otobüsün ilk kaza yapan otobüse arkadan çarpması ile ilk kaza arasında zaman mesafesi olduğu, ikinci otobüsün, ilk kaza yapan otobüse çarpma şiddetinin çok yüksek olmadığı bu durumun dosyadaki raporlarla tespit edildiği, araçtaki hasar durumlarının da ikinci kazanın çok şiddetli olmadığına delalet ettiği, ilk kaza meydana geldiğinde, maktul sürücünün meydana gelen kazada yaşamını yitirmesine, ikinci kazaya sebebiyet veren otobüs sürücüsü ...' a izafe edilebilecek bir kusur bulunmadığı, sanık ...' ın sevk ve idaresindeki otobüse çarpması neticesinde hayatını kaybetmesine neden olabilecek illiyet bağının mevcut olmadığı değerlendirilmekle, mahkemece kusuru bulunmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan beraatine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yüklenen suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında katılan ... vekili, katılanlar ..., ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/2983, K. 2025/7947, T. 18.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-2983-e-2025-7947-k-7006a26014c4