Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10532 E. 2025/6818 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/393 E., 2020/821 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1 maddesi uyarınca uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ile katılanlar vekilinin istinaf başvuruları üzerine sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, E sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, hukuki değerlendirmenin hatalı olduğuna, araçta teknik bozukluk olup olmadığının araştırılmadığına, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanamayacağına, sanığın şoför olmasından dolayı TCK'nın 53/6. maddesinin uygulanamayacağına, sanığın öncelikle beraatine aksi halde alt sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen cezanın eksik olduğuna, takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 24.03.2019 tarihinde saat 17:30 sıralarında sanığın idaresindeki ............plakalı kamyon ile olay yeri olan 7 metre genişliğinde çift yönlü ana yolda ......................Caddesi Sivas yoluna iniş istikametinde aracı çalışır halde park ederek, bir telefon tamircine gittiği sırada kamyonun hareket ederek yolda yaya olarak yürümekte olan ...'a çarparak ölümüne neden olduğu olayda sanığın tam kusurlu olduğu, ölenin ise kusur ve ihlalinin bulunmadığı kabul edilmiş, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kusur ve temel ceza bakımından isabetsizlik bulunmadığı, ancak dosya kapsamında bulunan bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, teknik olarak bilhassa ağır hizmet araçları stop edilmeden el imdat freni odaklı park edilmesi hem yasal açıdan hem de mühendislik bakımından asla yapılmaması gereken bir durum olduğu, ayrıca meyilli zeminlerde çalışır durumdaki ağır hizmet araçlarının gerek aracın potansiyel ağırlığı ve gerekse Rezonans (Tireşim) etkisiyle güçlenerek yeterince çekilmemiş ya da zayıf tutan imdat frenini yenerek kontrolsüz bir şekilde hareket edebileceğini sanığın öngörmesi gereken bir durum olması karşısında, aracını meyilli yolda, çalışır vaziyette park ederek kazaya sebebiyet veren sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiği gerekçesiyle duruşma açılarak yeniden yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 53/6 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 8. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.09.2025 tarihinde karar verildi.