Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/4915 E. 2023/4980 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2020/4915
Karar No
2023/4980
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/322 E., 2016/45 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 09/02/2016 tarihli ve 2015/322 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 29/09/2020 tarihli ve 2016/121668 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebebi, 1- Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, 2- Diğer sebeplere ,İlişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Yerel Mahkemenin Kabulü; Sanık ...'ın olay günü sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracı ile İzmir'den Edremit istikametine seyir halinde olduğu sırada Gömeç ilçe girişindeki ışıklı kavşağa geldiğinde kendisine yanan kırmızı ışığa rağmen durmayarak geçiş yaptığı ve Burhaniye istikametinden Gömeç istikametine seyir halinde bulunan ve kendisine yanan yeşil ışık üzerine sola dönüş yapan, ...'ın yönetimindeki ... plakalı otobüsün sağ yan, arka bagaj ve sağ arka tekerlek kısmına aracın ön kısmı ile çarpması sonucu otobüsün devrilmesine yol açtığı; kaza neticesinde ...'un hayatını kaybettiği; otobüste yolcu olarak bulunan müştekiler ... ile ...'in ise vücutlarında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandıkları belirtilmiştir. 2. Sanık sürücü aşamalardaki savunmalarında Gömeç ilçesinden Altınoluk istikametine gittiğini, Gömeç'in girişinde olan ışıklara geldiğinde sabah saatleri olduğunu ve istikameti doğu istikameti olduğu için sabah güneşinden ışıkları göremediğini bu nedenle kaza yaptığını, otobüse yeşil ışık yandığını ancak ışıkları göremediği için farkına varamadığını hakkında lehe hükümlerin uygulanmasını istediğini beyan etmiştir. 3. Katılan ... şikayetçi olduğunu ve katılmak istediğini beyan etmekle hakkında katılma kararı verilmiştir. 4. Dosyada mevcut bulunan kaza tespit tutanağında gün durumunun gündüz, havanın açık , zeminin kuru olduğu, sanık sürücünün 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun(2918 sayılı Kanun) 47/1-b maddesinde düzenlenen kırmızı ışık kuralına riayet etmemek kuralını ihlal ettiği, diğer sürücünün ise kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. 5. Soruşturma aşamasına ait, dosyanın tevdi üzerine düzenlenen Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04/11/2015 tarihli heyet raporunda, sevk ve idaresindeki otomobili ile kendine yanan kırmızı ışığa rağmen mahal şartlarına uygun olmayan hızda kavşağa girdiği,kavşağa yeşil ışıkta giriş yapan otobüse çarptığı,otobüse ilk geçiş hakkını vermediği kazada dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışı ile sanık sürücünün asli kusurlu bulunduğu, otobüs sürücüsünün ise kusurunun bulunmadığı görüş ve kanaati bildirilmiştir. 6. Ölen şahsın kesin ölüm sebebini belirleyen, Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığının 21/07/2015 tarihli ölü muayene tutanağında , kişinin ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün kot kırıklarının akciğerde yarattığı harabiyet sonucu solunum ve dolaşım durmasına bağlı meydana geldiği görüş ve kanaati bildirilmiş. 7. Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir. IV. GEREKÇE Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır. I- Sanık müdafinin, eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında beraat kararı yerine mahkumiyet hükmü kurulmasının ve fazla cezaya hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden; Olay ve olgular kısmında yer verilen, oluşa uygun bulunan kaza tespit tutanağı ve bilirkişi raporu doğrultusunda asli ve tam kusurlu bulunan sanık hakkında, taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ilişkin esas mahkemenin kararı hukuka uygun bulunmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. II- Diğer temyiz sebepleri yönünden; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 09/02/2016 tarihli ve 2015/322 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.11.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2020/4915, K. 2023/4980, T. 14.11.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2020-4915-e-2023-4980-k-d98649f79123