Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/3235 E. 2024/1086 K. – Taksirle Öldürme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun'un 280/2. maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 62/1, 53/6 maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığına ilişkin olup duruşma taleplidir. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ... Yeşiltepeye ait olan ve ticari yolcu minibüsü olarak kullanılan aracın şoförlüğünü suç tarihinde yeğeni olan sanık ...'nin yaptığı ve saat 08:10 sıralarında Kazımkarabekir Mah. Gülbağlar Caddesi ile Bahçeköy Caddesi arasında seyir halinde iken yokuş aşağı indiği esnada frenlerin tutmaması üzerine sanığın aracın hakimiyetini kaybettiği ve Begüm Çıkmazında bulunan binanın sağ yan tarafına çarparak durduğu, kaza neticesinde araçta bulunan yolculardan iki kişininn öldüğü, sanıklardan şikayetçi olan 13 kişinin nitelikli şekilde yaralandığı olayda; trafik kazası tespit tutanağına göre, aracın altı kez muayeneden ceza yemiş olduğu, trafikten men durumunda olduğu, sanık ...'in 15 koltuklu minibüse aşırı derecede yolcu aldığından kusurlu olduğunun belirtildiği, yine hazırlık aşamasında ... üzerinde inceleme yapıldığı ve alınan bilirkişi raporuna göre, 2003 model toplu taşımaya tahsis edilmiş taşıtın fren sistemi üzerinde tekniğin ve fennin gerekleri dışında ciddi tehlike arz edecek tipte değişiklikler yapılmış olduğu, taşıtın fren sisteminin ve tüm elemanlarının, güvenli seyir için trafiğe çıkmaya müsade edilebilir durumun gerektirdiği şartlardan çok uzak olduğu, taşıtın fazla yükünden dolayı, zaten kifayetsiz olan fren sisteminin, yokuş aşağı vazifesini yeterli derecede yerine getiremediği, 2918 sayılı KTK'nın 47/d ve 65/a maddelerindeki kuralların ihlal edilmiş olduğu, ayrıca 30. maddede belirtilen ''araçların, esasları yönetmelikte belirtilen şekilde ve tarzda teknik şartlara uygun durumda bulundurulması zorunludur'' hükmünün ihlal edildiği, buna göre sanık ...'in %30 oranında, taşıt sahibi olan Abdurrahim'in %40 oranında kusurlu olduğu, toplu taşımanın denetiminde yetkili kurumun %20 kusurlu olduğu ve ilgili trafik denetleme müdürlüğünün %10 kusurlu olduğunun belirtildiği, yargılama aşamasında Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden alınan raporda ise sanıkların olay nedeniyle eşit oranda kusurlu olduklarının belirtildiği, sanıkların taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 85/2.maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş, istinaf aşamasında alınan Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin raporuna göre sürücü ... ile ruhsat sahibi ve ... işleteni ...'nin asli kusurlu olduğu anlaşılmıştır. 2003 model toplu taşımaya tahsis edilmiş taşıtın fren sistemi üzerinde tekniğin ve fennin gerekleri dışında ciddi tehlike arz edecek tipte değişiklikler yapılmış olduğu, taşıtın fren sisteminin ve tüm elemanlarının, güvenli seyir için trafiğe çıkmaya müsade edilebilir durumun gerektirdiği şartlardan çok uzak olduğu, böylelikle sanıkların trafikten birden çok kez men edilen trafikte bulunması tehlike arz eden olaya karışan aracı bu haliyle trafiğe çıkarmalarının bilinçli taksir olarak değerlendirilmiş ve ilk derece mahkemesi kararı ortadan kaldırılarak temel ceza miktarı tayin edilmiş ve bilinçli taksir hükümleri uygulanmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca, İstanbul 10.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2024 tarihinde karar verildi.