Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/2386 E. 2023/253 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 30.10.2019 tarihli ve 2018/740 Esas, 2018/2043 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında, ... 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2018 tarihli ve 2014/957 Esas, 2018/12 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının e bendi gereği beraat kararı verilmiştir. 2.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 11.07.2018 tarihli ve 2018/740 Esas, 2018/2043 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkranın a ve b bendleri, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 4500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3.... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2018/740 Esas, 2018/2043 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; 1.İlk derece mahkemesi tarafından verilen beraat kararının hukuka uygun olduğuna, 2.Katılanı ... yerine sanığın çağırmadığına, bu hususun katılan beyanıyla açıkça ortada olduğuna, 3.İlliyet bağı olmadığına, 4.Sanığın, katılanın tedavisi ile ilgilenmesi nedeniyle dosyanın sanığı haline getirildiğine, 5.Temyiz talebinin reddine dair ek kararın kaldırılarak sanığın beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre ilk defa bölge adliye mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının, aynı Kanun’un 272 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen kesin hüküm niteliğindeki kararlardan biriyle sonuçlanmaması hâlinde temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 30.10.2019 tarihli ve 2018/740 Esas, 2018/2043 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.01.2023 tarihinde karar verildi.