Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/12046 E. 2024/5406 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/290 E. 2015/1095 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62/1,50/4-1a,52/2-3-4 ve 53/6. maddeleri uyarınca 20.250 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5 ay süreyle ehliyetine el konulmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusur durumunun hatalı olduğuna, ceza miktarının fazla olduğuna ve re'sen gözetilecek sebeplere ilişkindir. 2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri;suç vasfının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30.08.2014 günü saat 17.55 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal içi, bölünmüş, iki şeritli, düz ve eğimli asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan kontrolsüz kavşağa geldiğinde yolun karşısına geçiş yapmak için kaplamaya giren ...'a çarpması neticesinde ...'ın öldüğü olayda, hükme esas alınan kaza tespit tutanağında karşıdan karşıya geçişlerde taşıt yolunun karşı tarafına geçmek isteyen yayaların taşıt yolunu yaya ve okul geçidiyle kavşak giriş çıkışlarından geçmek zorunda olduklarının ve yaya ...'ın kavşak kısmından geçiş yaptığından dolayı meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığı, sanığın ise Karayolları Trafik Kanunu'nun 74. maddesinde yer alan " Geçitlerden geçen veya geçmek üzere bulunan kişilere ilk geçiş hakkını vermemek" kuralı ile yine aynı yasanın 52/1- a maddesinde yer alan " Araçların hızlarını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak" kuralı ihlal etmesi sebebiyle asli kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmakla, mahkemece asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafi ile katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, 2.Kısa kararda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1.maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen bu cezadan TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 gün olarak belirlenmesine ve bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 19.000 TL adli para cezası verilmesine karar verilmesine rağmen gerekçeli kararda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1.maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen bu cezadan TCK'nın 62/1.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 810 gün olarak belirlenmesine ve bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 25 TL olarak hesabıyla 20.250,00 TL adli para cezası verilmesine karar verilmesi suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması, 3.Sanık hakkında taksirle öldürme suçundan verilen 2 yıl 2 ay 10 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında esas tam gün sayısının 800 gün olarak belirlenmesi gerekirken 810 gün olarak belirlenmesi , Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Manavgat 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde karar verildi.