Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10464 E. 2024/2622 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Katılanlar : ..., ..., ... Suç : Taksirle öldürme Hüküm : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz istemi; erteleme ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz istemi; eksik incelemeye ve kusur oranına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın suç tarihinde...plakalı aracı ile seyir halinde iken... Polis Lojmanları karşısına geldiği esnada, 50 km hız limiti olan yerde yaya üst geçidini kullanmayarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan...'a çarptığı, çarpmanın etkisi ile savrulan yayanın öldüğü olayda, sürücü sanığın yolun karşısına geçmekte olan yayaya orta şerit üzerinde çarptığı, aracın 121,5 metre ileride durmasından ve izlenen kamera kayıtlarından sürücünün kaza anında süretli olduğunun değerlendirildiği, yaklaşık 50 m mesafeden fark edilen yaya karşı herhangi bir fren tedbirinin uygulanmadığı, ayrıca yolun boş olan sağ tarafına doğru her hangi bir manevra tedbirinin de uygulanmadığı, bu şekilde sürcü sanığın kontrolsüz ve dikkatsiz davrandığı, aracının hızını yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmadığı ve tali kusurlu olduğu, sanığın kolluk savunmasında 60 km hızla gittiğini beyan ettiği, yaya olan maktulün yaya üst geçidini kullanmadan karışdan karşıya geçmesinden dolayı asli kusurlu olduğu anlaşılmakla sanığın TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 50 ve 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılması gerektiği, mahkemece yargılama sırasındaki davranışları lehine değerlendirilerek cezasında TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılan, sabıkası bulunmayan ve karar celsesinde hakkında lehe hükümlerin uygulanması talebinde bulunulan sanık hakkında, TCK'nın 50/4. maddesinde belirtilen paraya çevirme hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması, ayrıca mahkemece, yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak sanık hakkında TCK 51 maddesi gereğince ertelenmesine yer olmadığına karar verilmiş ise de sanığın tutanaklara yansıyan olumsuz tutum ve davranışı bulunmadığı dikkate alındığında yasal olmayan gerekçe ile erteleme hükümlerinin uygulanmaması, 2-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2024 tarihinde karar verildi.