Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/2598 E. 2012/26521 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 50, 52, 53/6, 179/2, 50, 52. maddeleri uyarınca; mahkûmiyet. Taksirle yaralama ve trafik güvenliğini tehlikekeye sokma suçlarından sanığın mahkûmiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın temyiz isteminin kapsamına göre, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün temyizi kabil olduğu kabul edilerek yapılan incelemede: 1) Sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin hükmün incelenmesi: Sanığın olay günü 205 promil alkollü olarak kullandığı otomobille, gece vakti iki yönlü asfalt caddede, sola dönüş yaparken kendi şeridinde seyreden mağdur ...'ın sevk ve idaresindeki aracın ön kısmına çarpması sonucu, mağdur ... ile onun aracında yolcu olarak bulunan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmaları şeklinde gelişen kazada; trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanık hakkında açılan kamu davalarından yapılan yargılamanın sonunda 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3, 50/1a, 52, 52/4, 53/6 ve aynı Kanun'un 179/3-2, 50/1a, 52/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verildiği, işlediği bir fiil ile birden fazla suçun oluşmasına neden olan sanığın 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca yalnızca ağır cezayı gerektiren bilinçli taksirle yaralama suçundan sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, eylemin bölünerek sanık hakkında hem trafik güvenliğini tehlikeye sokma, hem de taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması isabetsiz ise de, 5237 sayılı TCK'nın 89/5. maddesi gereğince bilinçli taksir halinde dahi, nitelikli olmayan yaralanmaların takibinin şikayete bağlı olduğu ve mağdurlar ... ve Mustafa'nın sanıktan şikayetçi olmadıkları dikkate alınarak, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında taksirle yaralama suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, yargılama yapmayı gerektirmeyen bu konuda CMUK'un 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 5. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 89/5 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 2) Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen hükmün incelenmesi: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın cezanın fazla olduğuna, ödeme gücünün bulunmadığına, cezanın ortadan kaldırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1a, 52. maddelerine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçuna ilişkin 2. fıkrasının paragrafının 3. bendindeki “5237 sayılı TCY nın 50/1-a maddesi” ve “ayna yasanın 52. maddesi” sözcüklerinin çıkarılması ile yerine “5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri” ibaresinin eklenmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.