Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/21704 E. 2012/21128 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, (89/2-b), 62, 50/1-a, 52/2-3, 52/2, 53/6 maddeleri uyarınca mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Hükmün yasal süre içerisinde temyiz edildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmeyerek yapılan incelemede: Sanığın tam kusurlu olarak katılan mağduru orta derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaraladığı kabul edildiği halde, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeyle karar verildiğine, cezanın fazla olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak, Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan temel cezada 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca yarı oranında arttırım yapılırken, uygulanan Kanun ve maddesinin gösterilmemesi; sonuç adli para cezası hesaplanırken, sanık hakkında belirlenen tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın çarpılması işlemi sırasında, uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesine yer verilmesi, sanığa tayin olunan cezanın taksitlendirilmesine karar verilirken, uygulanan Kanun ve maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/4 yerine, aynı Kanunun 52/2 maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA , ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin 2. paragrafının başına “5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesi uyarınca” ifadesinin ilave edilmesi; hükmün 1. bendinin 4. paragrafında yer alan “50/1-a ve” ibaresinin hükümden çıkartılması; hükmün 1. bendinin 5. paragrafındaki “52/2” maddesi yerine “52/4” maddesinin yazılması ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.