Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2012/15420 E. 2013/18984 K.

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama Hüküm : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan beraat, Taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62, 51/1-3-6-7. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcıları, taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcıları tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın temyiz dilekçesi kapsamından, temyiz isteminin taksirle yaralama suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek inceleme yapılmıştır. A) Mahalli Cumhuriyet savcısının trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde : Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilirken, uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (1) numaralı fıkrasının son satırında yer alan "müsnet suçtan" kelimelerinden sonra gelmek üzere "5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle air yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün kısmen isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B) Taksirle yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince: Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki ticari minibüsü ile Türkmen Sokak üzerinde seyrederken, katılan ...'ı yolcu olarak aracına aldıktan sonra aracının kapılarını kapatmadan hareket ederek, kontrolsüz üç yönlü (T) kavşağa geldiği esnada sağa dönüş yaparken, ücret ödemek için ayağa kalkmış olan ...'ın açık kapıdan düşmesi sonucunda, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; tam kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları gözetilerek, asgari hadden uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik cezaya hükmolunması, mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz istemlerinin sanık lehine olup aleyhe temyiz bulunmadığından, hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 23.01.2008 gün ve 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi hükmünün uygulanmaması gerekçeleri mahkemece açıkça gösterilerek değerlendirilmemiş ise de; dosya kapsamına göre katılanın zararlarının giderilmemiş olduğu ve taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşıldığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, mahalli Cumhuriyet savcılarının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanığın ve mahalli Cumhuriyet savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, taksirle yaralama suçuna ilişkin (2) numaralı hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “sanığın amacı ve saiki" ibaresinin karardan çıkartılmasına, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, eleştiriler dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.