Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2011/16583 E. 2012/9731 K.

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Her ne kadar iddianamede sevk maddesinin sehven 5237 sayılı TCK'nın 89/1 olarak gösterildiği anlaşılmış ise de, sonradan sevk maddesinin iddianame üzerinde düzeltildiği, sanık hakkında kovuşturma aşamasında taksirle öldürme suçundan ifadesinin alınabilmesi için yakalama kararının çıkarıldığı, ayrıca iddianame içeriğinde sanığın taksirle öldürme suçunu işlediğinin açıkca belirtildiği, bu nedenle 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesinden ek savunma hakkı verilmesine gerek bulunmadığı anlaşıldığından, yine olayın oluş şekli yeteri kadar aydınlatılmış olduğundan olay tarihinde 12 yaşında olan ...'in dinlenilmesi sonuca etkili görülmediğinden tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir. Ancak ; 1-Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 2-Sanığın üzerine atılı suçu taksirle işlediği,5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi gereğince "sanık hakkında verilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebilme imkanının olduğu, buna rağmen hükümde, sanık hakkında verilen cezanın kısa süreli hapis cezası olmaması" şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmemesi, 3-Sanık hakkında şikayetin ve giderilmesi istenen bir zarar talebinin olmaması, sanığın üzerine atılı suçun işlendiği tarihten önce başka bir suçtan kesinleşmiş mahkumiyetinin bulunmamasına rağmen, sanığın suç tarihinden sonra kesinleşen başka suçtan mahkumiyetinin 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair düzenlemelere engel kabul edilip yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.