Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2026/3142 E. 2026/6296 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/5912 E., 2025/2227 K. SUÇ : Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

Yapılan ön inceleme neticesinde; Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarihi ve sayısı gösterilen kararının, temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin kararı temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2024/963 Esas, 2025/599 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nin 158/1-f-son, 158/3, 52/2-4, 53... . maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 21.960,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin, sanık ... hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir. 2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.12.2025 tarihli ve 2025/5912 Esas, 2025/2227 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafileri ve sanık ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar ve müdafilerinin temyiz istekleri özetle; eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, sanıkların yüklenen suçla alakalarının olmadığına ve mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE Dairemizce de benimsenen, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2017/463 Esas ve 2018/20 Karar sayılı ve 23.01.2018 tarihli, 2015/962 Esas ve 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar ve müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 30.12.2025 tarihli ve 2025/5912 Esas, 2025/2227 Karar sayılı kararında sanıklar ve müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nin 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nin 304/1 maddesi uyarınca Kayseri 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.06.2026 tarihinde karar verildi.