Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/802 E. 2025/918 K. – Sahte Fatura

MAHKEMELERİ : Antalya 12. Asliye Ceza ve Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi SAYILARI : 2010/31 E., 2014/581 ve 2023/703 Değişik İş SUÇ : Sahte fatura düzenleme KARARLAR : Düşme ve itirazın kabulü kararı KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararların kanun yararına bozulması Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2010/31 Esas, 2014/581 Karar sayılı ek kararı ile Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/703 Değişik İş sayılı itirazın kabulüne ilişkin kararına yönelik; Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 02.01.2024 tarihli ve 2023/30612 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5352 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.01.2024 tarihli ve KYB-2024/5352 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 359/b-1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/1. maddeleri uyarınca (iki kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2013 tarihli ve 2009/538 esas, 2013/287 sayılı kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/12/2014 tarihli ve 2014/16464 esas, 2014/21841 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun uyarınca uyarlama yapılması talebininden önce, yine bu dosya ile sanığın aynı suçtan 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 27/02/2020 tarihli ve 2017/17084 esas, 2020/1914 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşen Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2014 tarihli ve 2010/31 esas, 2014/581 sayılı dosyası arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması bakımından birlikte değerlendirme yapılabileceğinden bahisle yapılan birleştirme önerisi üzerine, sanık hakkında yapılan uyarlama yargılaması sonucunda, davanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2022 tarihli ve 2010/31 esas, 2014/581 sayılı ek kararının, anılan Mahkemenin 07/09/2022 tarihli ek kararı ile kaldırılarak dosyanın Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/547 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ilişkin Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2022 tarihli ve 2022/487 esas, 2022/453 sayılı kararını takiben, yapılan uyarlama yargılaması sonucunda sanığın 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2023 tarihli ve 2022/547 esas, 2023/448 sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile uyarlama kararının kaldırılmasına dair mercii Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2023 tarihli ve 2023/703 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, her ne kadar sanık hakkında Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/11/2023 tarihli ve 2023/703 değişik iş sayılı kararıyla uyarlama yargılaması sonucunda sanığın aleyhine değerlendirme yapılamayacağından bahisle kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Sanık hakkında dosyanın Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/547 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine ilişkin Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/10/2022 tarihli kararından önce davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine dair Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2022 tarihli ek kararının kaldırılmasına ilişkin anılan Mahkemenin 07/09/2022 tarihli ek kararının hukuki değerden yoksun bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede; 1-Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/09/2022 tarihli ve 2010/31 esas, 2014/581 sayılı ek kararı yönünden; Dosya kapsamına göre, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın, zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, 2-Uyarlama yargılamasının, kesin yargı haline gelmiş önceki hükümde sabit kabul edilen olaya her iki kanun ilgili tüm hükümlerinin birbirine karıştırılmaksızın uygulanmak suretiyle ayrı ayrı sonuçlar belirlenmesini ve bunların karşılaştırılması ile sınırlı bir kurum olduğu, dolayısıyla uyarlama yargılaması sırasında yeni olay ve delillerin tartışılmasının kurumun hukuki niteliği ile bağdaşmayacağı cihetle, Sanığın 2006 ve 2007 takvim yılları içerisinde işlediği sahte fatura düzenlemek eylemleri nedeniyle açılan kamu davasında Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/04/2013 tarihli ve 2009/538 esas, 2013/287 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından onanmasına karar verilerek kesinleştiği, sanığın 2008 takvim yılı içerisinde işlediği sahte fatura düzenlemek eylemi nedeniyle açılan kamu davasında Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/10/2014 tarihli ve 2010/31 esas, 2014/581 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından onanmasına karar verilerek kesinleştiği, uyarlama yargılaması yapılması sırasında her iki dosya arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle dosyaların birleştirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde, İsabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2013 tarihli ve 2009/538 Esas, 2013/287 Karar sayılı kararı ile sanığın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca, (2 kez) 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, yine Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2014 tarihli ve 2010/31 Esas, 2014/581 Karar sayılı kararı ile sanığın 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 18 ay 22 gün hapis cezası, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan ise, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 17.12.2014 tarihli ve 2014/16464 Esas, 2014/21841 Karar sayılı ilamı ile Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesince 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanmasına, yine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 27.02.2020 tarihli ve 2017/17084 Esas, 2020/1914 Karar sayılı ilamı ile de, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesince 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün düşmesine, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise onanmasına karar verilmiştir. 3. Mahkumiyet hükümlerinin kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun uyarınca yapılan değerlendirmede; Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2010/31 Esas, 2014/581 Karar sayılı ek kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle düşmesine karar verilmesi sonrası, aynı Mahkemenin 07.09.2022 tarihli ek kararı ile düşme kararı kaldırılarak, dosyanın Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin yeni esasa kaydedilen dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır. 4. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/547 Esas, 2023/448 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan uyarlama yargılaması neticesinde; hükümlünün etkin pişmanlıktan faydalanmadığı, bununla birlikte; 7394 sayılı Kanun uyarınca getirilen zincirleme suç hükümlerinin hükümlü lehine olduğu gerekçesiyle, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43/1, 62. maddeleri gereği 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 5. Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/547 Esas, 2023/448 Karar sayılı kararına yapılan itiraz üzerine, merci Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/703 Değişik İş sayılı kararı ile, "...uyarlama yargılaması sonucunda sanığın aleyhine değerlendirilemeyeceği..." gerekçesiyle hükümlünün itirazının kabulüne karar verilmiştir. 6. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir. ... 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.” Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır. 7. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10-124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir. 8. Bu kapsamda inceleme konusu dosyalar değerlendirildiğinde; kesinleşmiş mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan uyarlama yargılamalarında dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanamayacağından, Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2010/31 Esas, 2014/581 Karar sayılı ek kararı ile verilen "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle düşmesine ilişkin" kararının Kanun'a aykırı olduğu, bununla birlikte; Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2023 tarihli ve 2022/547 Esas, 2023/448 Karar sayılı dosyası kapsamında yapılan uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümde de bir isabetsizlik bulunmadığından, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi belirtilen gerekçelerle yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.09.2022 tarihli ve 2010/31 Esas, 2014/581 Karar sayılı ek kararı ile Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.11.2023 tarihli ve 2023/703 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.01.2025 tarihinde karar verildi.