Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/54 E. 2024/11104 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/630 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki uyarlama yargılaması sonucunda, 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ile 7394 sayılı Kanun uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik yapılan itirazın kabulüne dair mercii Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ve 2023/245 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 29.03.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.12.2023 tarihli ve 2023/24375 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve KYB-2023/131579 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2023 tarihli ve KYB-2023/131579 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “213 sayılı Vergi Usûl Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun’un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan kurum lehine 2.725,00 Türk lirası vekâlet ücretine hükmedilmesine dair Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/03/2019 tarihli ve 2017/843 esas, 2017/279 sayılı kararının, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 27/01/2022 tarihli ve 2019/1377 esas, 2022/239 karar sayılı ilâmı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilerek kesinleşmesini müteakip, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 15/04/2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359. maddesi ile getirilen düzenlemeler uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi talebi üzerine, talebin kabulü ile yapılan uyarlama yargılaması sonucunda adı geçen sanığın, 213 sayılı Kanun'un 359/b, geçici 34/1 ve 5237 sayılı Kanun’un 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tâbi tutulmasına dair Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/02/2023 tarihli ve 2022/630 esas, 2023/153 sayılı kararına karşı kurum vekilince vekâlet ücreti yönünden yapılan itiraz üzerine, itirazın kabulüne ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına mercii Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/03/2023 tarihli ve 2023/245 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Benzer bir olayla ilgili Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 25/06/2019 tarihli ve 2019/1832 esas 2019/3352 karar sayılı ilâmında yer alan, "İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi," şeklindeki açıklama dikkate alındığında, uyarlama kararı ile birlikte önceki hükmün geçerliliğini kaybedeceği nazara alınarak, uyarlama kararında tahsilde tekerrür olmamak üzere yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/02/2006 tarihli ve 11-12 sayılı kararında, uyarlama yargılaması sonucunda verilen kararda önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerektiğinin belirtilmiş olduğu nazara alındığında, İtiraz merciince katılan kurum vekili tarafından vekâlet ücreti yönünden yapılan itirazın kabulüne ve anılan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24/05/2021 tarihli ve 2021/8321 esas, 2021/8712 karar sayılı ilâmında, "..İtiraz mercii olan Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan "itiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" hükmü karşısında, itiraz konusunda karar vermesi gerekirken, yazılı şekilde yargılama yapılmak üzere dosyayı mahkemesine iade etmesinde isabet görülmemiştir." şeklinde yer alan açıklamalar nazara alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesinde yer alan, "İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir" şeklindeki düzenleme ile söz konusu eksikliğin itiraz merciince giderilebilecek eksikliklerden olduğu nazara alınarak, itiraz konusu hakkında bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“ Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE İnceleme konusu dosya değerlendirildiğinde; Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2019 tarihli ve 2017/843 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2013 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 2.725,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine ilişkin hükmün, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 27.01.2022 tarihli ve 2019/1377 Esas, 2022/239 Karar sayılı ilamı ile sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleşmesini müteakip, 7394 sayılı Kanun gereği yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/630 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, karara yönelik katılan vekilinin 27.02.2023 havale tarihli iki adet dilekçesi ile vekalet ücretine hükmolunmadığı, ayrıca kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, sanığın üst sınırdan cezalandırılmasının gerektiği şeklinde esasa yönelik itirazda bulunduğu ve merci Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ve 2023/245 Değişik İş sayılı sayılı kararı ile "...uyarlama yargılaması sonucu kurulan hükümde daha önce verilen ve kesinleşen hükümdeki yargılama giderleri ve vekalet ücretinin aynen yazılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen karara karşı yapılan itirazın kabulüne..." karar verildiği anlaşılmış ise de, öncelikle hükmün esasına ilişkin de inceleme yapılması, esasa ilişkin hukuka aykırılığın bulunmadığının tespiti durumunda, uyarlama yargılaması sonucunda verilen hükümde, tahsilde tekerrür olmamak kaydıyla önceki hükümdeki vekâlet ücretinin aynen gösterilmesinin gerekeceği, bununla birlikte; 5271 sayılı Kanun'un 271/2. maddesinde yer alan, " İtiraz yerinde görülürse merci, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da karar verir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak itirazın kabulü sonrası dosyanın Ankara 33. Asliye Ceza Mahkemesine iadesine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu nedenlerle yerinde görülmüştür. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Ankara 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2023 tarihli ve 2023/245 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde karar verildi.