Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4932 E. 2024/13022 K. – Defter, Kayıt

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Düşme TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafi 1.Derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükümlerine yönelik sanığın temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmıştır. 2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılan vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde 01.12.2019 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasına karar verilmiştir. 2.Kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 31.05.2022 tarihli ve 2022/503 Esas, 2022/1778 Karar sayılı kararı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle, 213 sayılı Kanun'un 359 ve 367 nci maddelerinde değişiklik yapılmış olup aynı Kanun'un 6 ncı maddesiyle, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na eklenen geçici 34 üncü maddenin üçüncü fıkrasındaki "Bu maddeyi ihdas eden Kanun'un yayımı tarihinde 359 uncu madde kapsamına giren suçlardan dolayı temyiz veya istinaf kanun yolu incelemesinde bulunan dosyalardan, 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemeler nedeniyle lehe değerlendirme yapılması gereken dosyalar hakkında bozma kararı verilir" hükmü uyarınca, 5237 sayılı TCK'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması..." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3.İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.01.2023 tarihli ve 2022/678 Esas, 2023/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/a-2, 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir 4. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 09.05.2024 tarihli ve 2024/978 Esas, 2024/949 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e, 67/2-4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 inci maddeleri gereğince düşmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz istemi; düşme kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi, eksik araştırma ile sanığın beraati yerine usul ve yasaya aykırı olarak düşme kararı verildiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Ön inceleme kısmının birinci paragrafında açıklandığı üzere derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında, zamanaşımı nedeniyle verilen düşme hükümlerine yönelik sanığın temyizinde hukuki yarar bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyizinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. B.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2015 tarihli ve 2014/395 Esas, 2015/191 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına sanık ve katılan vekili itiraz ettiği halde itiraz merciince sadece katılan vekilinin itirazı incelenerek itirazın reddedildiği anlaşıldığından yapılan kesinleşme işleminin geçersiz olduğu, bu sebeple dava zamanaşımının durmadığı ve denetim süresinin başlamadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2018/8-952 esas, 2018/403 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere açıklanan bu mahkumiyet hükmünün dava zamanaşımını kesmesinin söz konusu olmadığı, buna göre de zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın savunmasının alındığı 10.09.2014 tarihli sorgu işlemi olduğu, sanığın sorgusundan hüküm tarihine kadar 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gözetilmeden sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesinin ilk derece mahkemesinin verdiği mahkumiyet hükmünü zamanaşımı nedeniyle düşme şeklinde düzeltilerek esastan reddine dair verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR A.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 09.05.2024 tarihli ve 2024/978 Esas, 2024/949 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin 09.05.2024 tarihli ve 2024/978 Esas, 2024/949 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,06.11.2024 tarihinde karar verildi.